بر اساس گزارش ایگور والوسک از Igor’s Lab، شرکت Amech، تولیدکننده خمیر حرارتی بدبو و آسیب‌رسان به خنک‌کننده‌ها، حداقل از اکتبر ۲۰۲۴ از مشکلات محصول خود آگاه بوده است. این شرکت به جای رسیدگی به مشکلی که به خنک‌کننده‌ها آسیب می‌زند و به طور بالقوه می‌تواند منجر به آسیب به CPUها یا GPUهای گران‌قیمت شود، به تولید و فروش این گریس حرارتی ادامه داده است. SGT-4 به نظر می‌رسد ترکیبی شیمیایی فعال است که به دلیل بخارات اسیدی بوی نامطبوعی دارد، به طور دائمی به CPUها و خنک‌کننده‌ها با خوردگی آسیب می‌رساند و باعث چسبیدن خنک‌کننده‌ها به تراشه می‌شود.

این وضعیت اخیراً زمانی بدتر شد که Amech والوسک را به تخریب شهرت خود متهم کرد و یک کمپین بازاریابی متقابل را در شبکه‌های اجتماعی کره و کانال یوتیوب ایگور راه‌اندازی کرد و این روزنامه‌نگار را وادار به مقابله کرد.

بر اساس تبادل ایمیل ایگور والوسک با این شرکت، Amech به صراحت در مورد ناپایداری شیمیایی و اثرات خورنده احتمالی خمیر SGT-4 خود در اوایل اکتبر ۲۰۲۴ هشدار داده شده بود. همکار ما تولیدکننده را از نتایج غیرعادی آزمایش‌های SGT-4 مطلع کرد: بوی تند و سرکه‌مانند هنگام گرم شدن، دو برابر شدن ضخامت خط اتصال بین ۲۰ درجه سانتی‌گراد و ۸۰ درجه سانتی‌گراد، و سخت شدن قابل مشاهده پس از کمتر از ۱۰ چرخه.

Amech با داده‌های ترموگراویمتری پاسخ داد و ادعا کرد که ‘تقریباً هیچ کاهش وزنی’ تا ۱۲۰ درجه سانتی‌گراد وجود ندارد و استدلال کرد که خمیر پایدار باقی مانده است، اما هیچ توضیح معتبری برای بو یا تغییر ساختاری سریع که ایگور مشاهده کرده بود، ارائه نکرد. این شرکت همچنین فاش نکرد که خمیر چگونه ساخته شده یا از چه افزودنی‌هایی استفاده کرده است. هنگامی که از Amech خواسته شد برگه‌های اطلاعات ایمنی کامل (SDS) را ارائه دهد، گواهی‌های REACH و RoHS را ارسال کرد که فرم‌های عمومی بدون پیوست‌های آزمایش، تاریخ یا داده‌های فرمولاسیون بودند، بنابراین برای انطباق با مقررات اروپا کافی نبودند. والوسک توصیه کرد روغن سیلیکون را تغییر دهند، اما به نظر نمی‌رسد Amech این توصیه را دنبال کرده باشد.

در ۱۶ اکتبر ۲۰۲۴، Igor’s Lab مقاله‌ای درباره خمیر حرارتی SGT-4 منتشر کرد. به جای نمودارهای بنچمارک معمول، این مقاله داده‌های خام آزمایشگاهی را فهرست کرد و هشدار داد که مواد مورد استفاده در SGT-4 ممکن است به مرور زمان مس را خورده کند. چند هفته بعد، Amech پاسخ داد که بو از یک افزودنی PDMS تامین شده توسط BYK از آلمان می‌آید و این افزودنی حاوی گروه‌های آمینو است که BYK آن را ایمن می‌دانست. در همین حال، برچسب ‘ایمن’ BYK فقط به دسته‌بندی‌های سم‌شناسی CLP و GHS اشاره داشت، نه به سازگاری با سطوح اکسید فلز. بنابراین، محصول از نظر قانونی سازگار بود اما از نظر شیمیایی مخرب. تحت گرما و رطوبت، سیلوکسان‌های آمینو-عملکردی چسبندگی، هیدرولیز و تشکیل کمپلکس با اکسیدهای مس و نیکل را ترویج می‌کنند. از نظر بصری، رسوبات سبز یا آبی رنگ که مشخصه نمک‌های مس هستند، قابل مشاهده است.

هر دو گواهی RoHS و REACH که در نهایت توسط Amech ارسال شد، بی‌ارزش بودند زیرا هیچ مدرکی در مورد محتوای واقعی SGT-4 یا رفتار خورنده آن ارائه نمی‌کردند. RoHS عدم وجود فلزات سنگین محدود شده یا بازدارنده‌های شعله برومینه را تأیید می‌کند، نه پایداری شیمیایی یک ترکیب را. REACH تأیید می‌کند که مواد تحت ۱ تن در سال ثبت یا وارد می‌شوند، اما هیچ بینشی در مورد افزودنی‌ها، غلظت‌ها یا ساختارها نمی‌دهد.

اما مشکل می‌تواند بسیار بزرگتر از تنها یک خمیر حرارتی مضر در بازار باشد. Amech ادعا می‌کند که یک کارگاه دو نفره در پوهانگ است که دست‌ساز دسته‌های کوچک تولید می‌کند و فاقد منابع برای مستندات مناسب یا یک وب‌سایت فعال است. با این حال، اگر اینطور بود و Amech واقعاً خود خمیر را تولید می‌کرد، حذف یا جایگزینی افزودنی آمینو ساده بود. به همین دلیل، والوسک مشکوک است که Amech فقط مواد آماده را از تامین‌کننده دیگری بسته‌بندی می‌کند، که به این معنی است که ممکن است گریس‌های حرارتی بالقوه خطرناک دیگری در بازار وجود داشته باشد.