سونی به طور ناگهانی به مشتریان پلی‌استیشن خود در بریتانیا اطلاع داده است که ۵۵۱ فیلم از StudioCanal در تاریخ ۱ سپتامبر ۲۰۲۶ از حساب‌های آن‌ها حذف خواهد شد. اگر هر یک از فیلم‌های موجود در این لیست را خریداری کرده باشید، دیگر قادر به دسترسی به آن‌ها نخواهید بود. هیچ راه حلی، هیچ روشی برای انتقال آن‌ها به دستگاه دیگر وجود ندارد؛ فقط یک حذف مطلق و بی‌احساس که حتی بازپرداختی هم ارائه نمی‌دهد.

این مجموعه شامل برخی فیلم‌های واقعاً افسانه‌ای مانند Terminator 2، Apocalypse Now، Mulholland Drive، Moonlight و Dawn Till Dusk است — اساساً هر فیلمی که StudioCanal در بریتانیا توزیع کرده است. سونی توافق‌نامه‌های مجوز بین خود و شرکت فرانسوی را دلیل این حذف ناگهانی عنوان کرده است. این اطلاعیه هیچ جزئیات دیگری فراتر از لیست فیلم‌های متاثر شده را شامل نمی‌شود.

سونی فروش فیلم‌ها و نمایش‌ها را در پلی‌استیشن استور در سال ۲۰۰۸ آغاز کرد. در دوران PS3، شما می‌توانستید محتوا را برای مشاهده در دستگاه‌های دیگر منتقل کنید، اما این ویژگی در PS4 حذف شد. در سال ۲۰۲۱، پس از عرضه PS5، سونی فروش کامل فیلم‌ها و سریال‌های تلویزیونی را در PSN متوقف کرد، که به این معنی بود که احتمالاً قراردادهای خود را با استودیوها و توزیع‌کنندگان در آینده تمدید نخواهد کرد.

تنها استثنای این قاعده در سال ۲۰۲۳ بود، زمانی که سونی یک موج حذف مشابه از برنامه‌های Discovery Network را آغاز کرد اما یک قرارداد مجوز جدید برای نگه داشتن آن‌ها در پلتفرم امضا کرد. باید دید که آیا واکنش عمومی این بار می‌تواند پاسخی مشابه برای فیلم‌های StudioCanal به ارمغان بیاورد. شاید قبلاً نام آن را نشنیده باشید، اما این استودیو مسئول آوردن بی‌شمار فیلم محبوب به بریتانیا است.

در حال حاضر، این یادآوری ناراحت‌کننده دیگری از رویه دیجیتالی است که شرکت‌ها برای ما تعیین کرده‌اند. شما دیگر واقعاً مالک هیچ محتوای دیجیتالی که خریداری می‌کنید نیستید؛ بلکه فقط به طور نامحدود به شما مجوز داده می‌شود. و شما “خواسته” با این رویه موافقت می‌کنید، زمانی که تمام آن شرایط و ضوابطی را می‌پذیرید که حقوق مالکیت را در زیر بندهای کوچک پنهان می‌کنند.

لحظه‌ای که ارائه‌دهنده تصمیم می‌گیرد نگهداری محتوای مذکور مقرون به صرفه نیست، شما در معرض خطر از دست دادن دسترسی به چیزی هستید که قبلاً برای آن پول پرداخت کرده‌اید. این مانند یک سرویس اشتراکی با مراحل اضافی است — گویی مردم به اندازه کافی از آن‌ها خسته نشده‌اند — با تفاوت که هرگز اینگونه تبلیغ نشده بود.