اینتل در حال کار بر روی پردازنده‌هایی با عنوان ‘Unified Cores’ است و بر اساس یک آگهی شغلی جدید که اینتل در لینکدین منتشر کرده، این پردازنده‌ها حداقل سه یا چهار سال دیگر، یا شاید بیشتر، عرضه خواهند شد. این شرکت به دنبال یک مهندس ارشد تأیید CPU است که طراحی سیلیکونی پردازنده‌های دارای Unified Cores را تأیید کند و با معماران و طراحان RTL همکاری نماید، که این موضوع به ما ایده‌ای درباره مرحله پروژه می‌دهد.

در بیانیه‌ای در لینکدین آمده است: “تیم Unified Core اینتل به دنبال اضافه کردن یک مهندس تأیید عملکردی CPU به گروه مهندسی سیلیکون و پلتفرم خود است.” “شما بخشی از تیم تأیید عملکردی CPU در SPE خواهید بود.”

اینتل به دنبال “یک مهندس ارشد تأیید CPU بسیار با انگیزه” برای تیم طراحی Unified Core خود است که مسئول اطمینان از صحت عملکرد طراحی‌های منطقی CPU با استفاده از رویه‌های سخت‌گیرانه تأیید پیش از ساخت سیلیکون خواهد بود. از جمله مسئولیت‌های مهندس تأیید، همکاری نزدیک با معماران CPU و طراحان RTL برای “تأیید ویژگی‌های پیچیده معماری و ریزمعماری” است.

از جمله صلاحیت‌های ترجیحی، اینتل به دانش و تجربه با x86 (که نشان می‌دهد این یک پروژه x86 است)، تجربه با شبیه‌سازهای Synopsys و مهارت‌های اسمبلی اشاره می‌کند.

در حال توسعه بسیار فعال

به طور سنتی، مهندسان تأیید کار خود را بلافاصله پس از اتمام طراحی ریزمعماری و قبل از شروع سطح انتقال رجیستر (RTL) آغاز می‌کنند. با این حال، با توجه به پیچیدگی پردازنده‌های مدرن، صحت عملکرد بلوک‌های منطقی CPU یک مرحله جداگانه نیست که پس از اتمام معماری و قبل از شروع RTL اتفاق بیفتد. در توسعه پردازنده‌های مدرن، تأیید به شدت با تعریف معماری و پیاده‌سازی RTL مرتبط است. تا زمانی که RTL نوشته می‌شود، مهندسان تأیید از قبل مشغول ساخت مدل‌ها، تعریف پوشش و تست استرس فرضیات تعبیه شده در مشخصات هستند.

با این حال، اعتبارسنجی منتظر ‘تکمیل’ RTL نمی‌ماند، بلکه به محض اینکه هدف طراحی به اندازه کافی پایدار شود تا در بررسی‌ها و اهداف پوشش کدگذاری شود، شروع به کار می‌کند. هنگامی که بلوک‌های RTL شروع به ورود می‌کنند، تأیید در کنار پیاده‌سازی پیش می‌رود. مهندسان شبیه‌سازی‌های در سطح بلوک را اجرا می‌کنند، از تست تصادفی محدود استفاده می‌کنند و یکپارچه‌سازی در سطح سیستم را انجام می‌دهند تا به طور مداوم بررسی کنند که RTL دقیقاً مطابق با مشخصات معماری و ریزمعماری رفتار می‌کند، بنابراین مهندسان تأیید باید با معماران و طراحان RTL همکاری کنند.

در هر صورت، صحت عملکرد یک رشته پیوسته است که مدل‌سازی معماری، توسعه RTL، یکپارچه‌سازی و در نهایت اعتبارسنجی پس از ساخت سیلیکون را در بر می‌گیرد – نه یک نقطه بازرسی محدود بین دو مرحله. با این وجود، این واقعیت که مهندس باید با معماران و طراحان RTL کار کند، به این معنی است که معماری به طور کامل نهایی نشده و RTL هنوز در حال تکامل است، بنابراین کل پروژه در جایی در میانه چرخه قرار دارد.

در یک برنامه بالغ که به مرحله tape-out نزدیک می‌شود، مهندسان تأیید عمدتاً با طراحان RTL برای رفع شکاف‌های پوشش و رفع اشکالات تعامل دارند و تغییرات معماری در آن مرحله نادر و بسیار پرهزینه هستند (تا حد زیادی به این دلیل که شامل RTL جدید و اشکال‌زدایی/تأیید جدید می‌شوند). در مقابل، زمانی که انتظار می‌رود تأیید با معماران همکاری نزدیک داشته باشد، نشان می‌دهد که ویژگی‌های ریزمعماری هنوز در حال اصلاح، شفاف‌سازی یا تنظیم هستند که به معنای این است که پروژه در مراحل اولیه خود قرار دارد.

اگر فرضیات ما صحیح باشد، اینتل در میانه چرخه توسعه CPU قرار دارد و پیاده‌سازی RTL هنوز تکمیل نشده است، بنابراین شرکت حداقل ۱۸ تا ۲۴ ماه تا مرحله tape-out فاصله دارد. هنگامی که اینتل اولین سیلیکون دارای Unified Cores را tape-out کند، ۱۸ تا ۲۴ ماه دیگر برای تولید انبوه محصول زمان لازم است. با این حال، خوش‌بینانه‌ترین فرض این است که اینتل اولین محصول خود با Unified Cores را در سال ۲۰۲۹ آماده خواهد کرد، در حالی که یک تخمین واقع‌بینانه‌تر سال ۲۰۳۰ است. به خاطر داشته باشید که از آنجایی که اینتل به وضوح نمی‌گوید در چه مرحله‌ای قرار دارد، ممکن است بسته به عوامل مختلف، سه تا شش ماه اشتباه کنیم.

Unified Core چیست؟

ناگفته نماند که ما هنوز اطلاعات کمی درباره ماهیت معماری یا ریزمعماری Unified Core داریم. در حالی که می‌توانیم بر اساس آگهی شغلی، حدس‌هایی درباره مرحله پروژه Unified Core اینتل بزنیم، اما نمی‌توانیم با نگاه به معماری همین کار را انجام دهیم.

اولین خبر در مورد Unified Core اینتل در اواسط جولای ۲۰۲۵ منتشر شد. سپس @Silicon_Fly گمانه‌زنی کرد که پردازنده‌های Titan Lake اینتل که قرار است در سال ۲۰۲۸ عرضه شوند، دارای Unified Cores خواهند بود، نه هسته‌های با کارایی بالا و کم‌مصرف، مانند Arrow Lake امروزی (Lion Cove P + Skymont E-cores) و Panther Lake (Cougar Cove P و Darkmont E-cores). در آن زمان، گفته می‌شد که Unified Core تکاملی از E-cores اینتل است تا P-cores. برای عرضه یک محصول در اواخر سال ۲۰۲۸، اینتل باید آن را حداکثر تا اواسط سال ۲۰۲۶ tape-out می‌کرد، بنابراین استخدام مهندسان تأیید در حال حاضر نسبتاً دیر خواهد بود. با این حال، اگر تخمین‌های ما در مورد عرضه اولین محصولات مبتنی بر Unified Core توسط اینتل در سال‌های ۲۰۲۹-۲۰۳۰ صحیح باشد، پس فرضیه‌سازی در مورد تصمیمات معماری آنها کمی زود است.

با توجه به کمبود اطلاعات، Unified Core اینتل می‌تواند هر چیزی باشد، از یک معماری شامل بسیاری از هسته‌های ‘کوچک’ که از قابلیت ‘Software Defined Supercore‘ این شرکت پشتیبانی می‌کنند (ما گمانه‌زنی می‌کنیم زیرا این فناوری می‌تواند به انواع ریزمعماری‌ها ‘متصل’ شود) تا رویکرد مدرن AMD برای ساخت CPUهای هیبریدی (هسته‌های Zen با سرعت کامل و فشرده، ریزمعماری یکسانی دارند، اما از نظر عملکرد و مصرف انرژی متفاوت هستند) تا ‘یکپارچه‌سازی’ شبیه Hammer AMD یا چیزی کاملاً متفاوت.

با توجه به اینکه اینتل این پروژه را ‘Unified Core’ می‌نامد، احتمالاً معنای قابل توجهی برای این شرکت دارد، که نشان می‌دهد این ممکن است یک طراحی هسته باشد که برای همه چیز، از یک CPU کامپیوتر شخصی مشتری سطح پایه تا یک پردازنده دیتاسنتر سنگین، مقیاس‌پذیر است. اینکه چگونه چنین مقیاس‌پذیری می‌تواند پیاده‌سازی شود، یک سوال باز باقی می‌ماند، زیرا رویکردهای معماری متعددی فراتر از موارد ذکر شده در بالا وجود دارد.