هنگامی که دولت ایالات متحده در اواخر ماه اوت ۱۰ درصد از سهام اینتل را خریداری کرد، این یک پیروزی بزرگ برای اینتل بود زیرا نشان‌دهنده سرمایه‌گذاری از سوی آمریکا بود که اهمیت آن را نمی‌توان نادیده گرفت. در آن زمان، ارزش بازار اینتل تنها ۱۰۷ میلیارد دلار بود؛ اکنون، این رقم به ۱۸۱ میلیارد دلار رسیده است. این معامله میلیاردها دلار هم برای شرکت و هم برای دولت ایالات متحده به ارمغان آورد.

دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور سابق، در مصاحبه با فاکس نیوز گفت: «فکر می‌کنم از زمانی که آن معامله بزرگ را برای خودم انجام دادم، ۴۰ میلیارد دلار افزایش داشته‌ایم. آنها آمدند تا مرا ببینند و من گفتم: ‘می‌دانید چیست؟ فکر می‌کنم ایالات متحده باید ۱۰ درصد از شرکت شما را داشته باشد.’ و آنها ۱۰ درصد را به من دادند. این برای آنها نیز خوب بوده است. سهام آنها آنقدر بالا رفته که در نهایت ثروتی به دست می‌آورند، اما ما ۳۰ یا ۴۰ میلیارد دلار از آن معامله کسب می‌کنیم. و همینطور در مورد Mountain Pass. اما در آن مورد، به این دلیل است که ما می‌خواهیم عناصر خاکی کمیاب را تصفیه کنیم.»

هنگامی که سافت‌بانک و دولت ایالات متحده در اواخر ماه اوت سهام خود را در اینتل به دست آوردند، سهام این شرکت زیر ارزش دفتری معامله می‌شد، به این معنی که دارایی‌های شرکت بیش از ارزش بازار آن بود. در حالی که این شرکت برای چندین سه ماهه متوالی زیان‌ده بود و هنوز از بحران خارج نشده بود، ارزش بازار پایین آن عموماً بازتابی از شهرت آسیب‌دیده‌اش بود.

این شرکت توانسته از روندهای بزرگ 5G، ابری و HPC بهره‌برداری کند، اما تا حد زیادی نتوانسته از هجوم طلای هوش مصنوعی استفاده کند. با این حال، اینتل همچنان پردازنده‌های مرکزی (CPU) بیشتری برای مراکز داده و مخابرات نسبت به رقبای خود تامین می‌کند. این شرکت هنوز به یک بازیگر مهم در بازار ریخته‌گری (فاندری) تبدیل نشده است و به نظر نمی‌رسد Intel Foundry مشتریان اصلی زیادی فراتر از AWS، مایکروسافت و کارهای دفاعی ایالات متحده داشته باشد.

با این حال، اینتل موفق شده در چهار سال پنج گره تولیدی (production nodes) را توسعه دهد و در آستانه شروع تولید انبوه با فناوری فرآیند 18A خود است و بخش قابل توجهی از تولید خود را از TSMC به کارخانه‌های خود منتقل کند. نکته آخر اینکه، اینتل سهم بازار خود را به AMD از دست داده است اما همچنان بزرگترین تامین‌کننده پردازنده‌های مرکزی (CPU) در جهان برای هر دو کاربرد مشتری و مراکز داده باقی مانده است که یک دستاورد بزرگ است.

از زمان سرمایه‌گذاری دولت ایالات متحده در ماه اوت، تغییر زیادی رخ نداده است: این شرکت همچنان در حال از دست دادن پول و سهم بازار است، در حالی که موقعیت مستحکم‌تری در بازار ریخته‌گری (فاندری) به دست نیاورده است، که این نکته را اثبات می‌کند که کاهش ارزش اینتل ناشی از شهرت و عملکرد تجاری آن بوده است تا موقعیت و چشم‌انداز بازارش.

از آن زمان، اینتل علاوه بر فروش سهام خود به دولت ایالات متحده و سافت‌بانک، یک قرارداد استراتژیک با انویدیا امضا کرده است که بر اساس آن پردازنده‌های مرکزی (CPU) مخصوص مراکز داده را برای پلتفرم‌های هوش مصنوعی انویدیا تامین خواهد کرد، پردازنده‌های گرافیکی (GPU) انویدیا را که برای سیستم‌های یکپارچه (system-in-packages) مشتری اینتل طراحی شده‌اند، ادغام می‌کند و ۵ درصد سهام از انویدیا دریافت خواهد کرد. این معامله یک پیروزی مالی بزرگ برای سازنده پردازنده‌های مرکزی (CPU) مشکل‌دار است و همچنین یک رای اعتماد قابل توجه به شرکت و محصولات آن محسوب می‌شود، زیرا اساساً ثابت می‌کند که انویدیا قدرت پردازنده‌های مرکزی اینتل به طور خاص و معماری مجموعه دستورالعمل x86 را به طور کلی به رسمیت می‌شناسد.

با این حال، کمک به اینتل برای بقا در آشفتگی کنونی‌اش برای دولت ایالات متحده بسیار منطقی است، زیرا عمدتاً مسئله امنیت ملی و حاکمیت صنعتی است. اینتل تنها شرکت آمریکایی است که قادر به تولید تراشه‌های منطقی پیشرفته است که برای هوش مصنوعی، دفاع و سیستم‌های امنیت ملی حیاتی هستند.

حمایت از اینتل تولید تراشه داخلی را تضمین می‌کند، وابستگی به TSMC و سامسونگ در آسیا را کاهش می‌دهد و هدف بلندمدت بازسازی زنجیره تامین نیمه‌هادی داخلی را پیش می‌برد. همچنین یک دارایی ملی استراتژیک را از نفوذ خارجی محافظت می‌کند و موقعیت آمریکا را در رقابت جهانی با چین تقویت می‌نماید.