تیمی از کاردیف، ولز، در حال آزمایش امکان‌سنجی ساخت نیمه‌رساناها در فضا است و آخرین موفقیت آن‌ها گامی دیگر به سوی هدفشان محسوب می‌شود. به گزارش بی‌بی‌سی، کوره به اندازه مایکروویو شرکت Space Forge در فضا روشن شده و به دمای ۱۰۰۰ درجه سانتی‌گراد (۱۸۳۲ درجه فارنهایت) رسیده است — این یکی از مهم‌ترین بخش‌های فرآیند تولید است که شرکت باید آن را در فضا تأیید کند.

ورونیکا ورا، سرپرست عملیات محموله، به بی‌بی‌سی گفت: “این بسیار مهم است زیرا یکی از اجزای اصلی است که برای فرآیند تولید در فضا به آن نیاز داریم.” او افزود: “بنابراین، توانایی نمایش این موضوع شگفت‌انگیز است.” تولید نیمه‌رساناها در زمین کاری پرهزینه و نیازمند نیروی کار زیاد است و در حالی که قرار دادن آن در مدار ممکن است بسیار پیچیده‌تر به نظر برسد، ساخت تراشه در فضا مزایای نظری خاصی را ارائه می‌دهد. به عنوان مثال، شرایط ریزگرانش به اتم‌های نیمه‌رسانا کمک می‌کند تا به طور کامل ردیف شوند، در حالی که عدم وجود اتمسفر نیز احتمال تأثیر آلاینده‌ها بر ویفر را کاهش می‌دهد.

این دو عامل به کاهش نقص‌ها در خروجی نهایی ویفر کمک کرده و منجر به یک کارخانه تولید بسیار کارآمدتر می‌شوند. جاش وسترن، مدیرعامل Space Forge، به این نشریه گفت: “کاری که ما اکنون انجام می‌دهیم به ما امکان می‌دهد نیمه‌رساناهایی تا ۴۰۰۰ برابر خالص‌تر در فضا تولید کنیم، نسبت به آنچه امروز می‌توانیم در اینجا بسازیم.” او افزود: “این نوع نیمه‌رسانا در برج‌های 5G که سیگنال تلفن همراه خود را از آن دریافت می‌کنید، در شارژر خودرویی که یک خودروی برقی را به آن وصل می‌کنید، و در جدیدترین هواپیماها استفاده خواهد شد.”

شرکت Space Forge اولین ماهواره خود را در ژوئن ۲۰۲۵ پرتاب کرد و با مأموریت اشتراکی SpaceX Transporter-14 همراه شد. با این حال، چندین ماه طول کشید تا این شرکت سرانجام موفق به روشن کردن کوره خود شود، که نشان‌دهنده پیچیدگی این پروژه است. با این وجود، این پیشرفت بسیار امیدوارکننده است، و Space Forge قصد دارد یک کارخانه فضایی بزرگ‌تر با ظرفیت تولید ۱۰,۰۰۰ تراشه بسازد. علاوه بر این، باید راهی برای بازگرداندن محصولات نهایی به سطح زمین نیز پیدا کند. شرکت‌های دیگری نیز در حال آزمایش کارخانه‌های مداری هستند، از جمله استارتاپ آمریکایی Besxar که قصد دارد “کشتی‌های تولیدی” (Fabships) را با موشک‌های فالکون ۹ به فضا بفرستد.

قرار دادن تولید نیمه‌رسانا در فضا می‌تواند به کاهش مقادیر عظیم برق و آبی که این فرآیندها از منابع ما نیاز دارند کمک کند، در حالی که ویفرهای بیشتری با ناخالصی کمتر تولید می‌شود. با این حال، باید تأثیر زیست‌محیطی عظیم پرتاب چندین موشک در روز را نیز در نظر بگیریم تا فقط مواد اولیه را تحویل داده و محصولات نهایی را از مدار بازگردانیم.