دویچه تلکام و آزمایشگاههای T-Labs آن، با سختافزار Qunnect، تلهپورت کوانتومی را بر روی ۳۰ کیلومتر از شبکههای فیبر نوری تجاری موجود در برلین با دقت ۹۰ درصدی به نمایش گذاشتند. این دستاورد، باور رایج مبنی بر نیاز به زیرساختهای جدید برای اینترنت کوانتومی را به چالش میکشد، زیرا کیوبیتها از طریق فیبرهای موجود تلهپورت شدند. سیسکو نیز دموهای مشابهی در نیویورک انجام داده و این پیشرفت نشان میدهد که شبکههای فیبر نوری فعلی «آماده کوانتوم» هستند.
این نقطه عطف، ارتباطات کوانتومی را از فناوری آزمایشگاهی به کاربردهای عملی برای ارائهدهندگان مخابراتی سوق میدهد. پیامدهای کلیدی آن در رایانش کوانتومی توزیعشده، ارتباطات امن کوانتومی، شبکههای حسگر کوانتومی و خدمات ابری کوانتومی مورد انتظار است. طول موج ۷۹۵ نانومتر برای تلهپورت استفاده شده که برای ادغام با رایانههای کوانتومی اتم خنثی و حسگرهای مختلف مناسب است. این موفقیت گامی مهم در جهت تحقق اینترنت کوانتومی و کاربردهای گسترده آن در آینده محسوب میشود.
مهندسان دانشگاه پنسیلوانیا با موفقیت سیگنالهای کوانتومی را از طریق کابلهای فیبر نوری استاندارد اینترنت ارسال کردهاند، که این دستاورد اینترنت کوانتومی را از تئوری به واقعیت نزدیکتر میکند. این موفقیت با استفاده از تراشهای به نام “Q-Chip” حاصل شده است. این تراشه سیلیکونی، سیگنالهای کوانتومی و استاندارد را در یک بسته ترکیب میکند و امکان انتقال آنها را بدون از دست دادن درهمتنیدگی کوانتومی فراهم میآورد. چالش اصلی در ارسال سیگنالهای کوانتومی، ضعف و از دست دادن خواص کوانتومی در صورت اندازهگیری است. Q-Chip این مشکل را با جفت کردن سیگنال کوانتومی با یک سیگنال اینترنتی استاندارد مبتنی بر نور حل میکند؛ سیگنال استاندارد برای مسیریابی عمل میکند، در حالی که سیگنال کوانتومی بدون اندازهگیری مستقیم در کنار آن حرکت کرده و امکان تصحیح خطا را نیز فراهم میآورد.
این سیستم میتواند بر روی شبکههای تجاری موجود کار کند و گامی کلیدی به سوی اینترنت کوانتومی عملی است. اگرچه برای ارسال سیگنالها در فواصل طولانیتر نیاز به تحقیقات بیشتری است، اما این پیشرفت برای آینده رایانش کوانتومی و کاربردهای آن در دنیای واقعی بسیار ارزشمند تلقی میشود.
