انویدیا در حال بررسی افزایش تولید پردازندههای گرافیکی H200 برای مراکز داده است. این تصمیم به دلیل تقاضای شدید مشتریان چینی (علیبابا و بایتدنس) و مجاز شدن صادرات H200 به چین با ۲۵ درصد عوارض توسط آمریکا اتخاذ میشود. انویدیا همزمان بر تولید پردازندههای جدیدتر بلکول و روبین تمرکز دارد که برای منابع پیشرفته TSMC رقابت میکنند. تولید H200 در حال حاضر محدود است، زیرا انویدیا قبلاً محصولات جدیدتر را در اولویت قرار داده بود.
با وجود تایید صادرات آمریکا، مسیر حمل و نقل واقعی نامشخص است؛ رگولاتورهای چینی باید واردات را تایید کنند و پیشنهاداتی برای محدود کردن خرید سختافزار خارجی جهت حمایت از صنعت تراشه داخلی چین مطرح شده است. با این حال، H200 قویترین شتابدهنده هوش مصنوعی قانونی برای شرکتهای چینی است که عملکرد آن ۲ تا ۳ برابر شتابدهندههای داخلی است. انویدیا باید با دقت در مورد افزایش ظرفیت H200 تصمیم بگیرد، زیرا ظرفیت TSMC مورد رقابت شدید است و تغییرات احتمالی در سیاستهای آمریکا و چین میتواند بر این تصمیمگیری تاثیر بگذارد.
وی شائوجون، کارشناس ارشد نیمههادی چین، از توسعه شتابدهندههای هوش مصنوعی داخلی در این کشور خبر داده که با وجود استفاده از فناوریهای قدیمیتر 14 و 18 نانومتری، میتوانند با پردازندههای گرافیکی پیشرفته Blackwell انویدیا رقابت کنند. این راهحل فرضی بر پایه باندینگ هیبریدی سهبعدی استوار است و ادعا میشود عملکرد 120 ترافلاپس را با مصرف تنها 60 وات ارائه میدهد که بهرهوری انرژی بالایی را نشان میدهد. با این حال، هیچ مدرک ملموسی برای وجود یا قابلیت ساخت این فناوری با ابزارهای موجود در چین ارائه نشده و این اظهارات صرفاً فرضی هستند.
فناوریهای کلیدی مطرح شده شامل باندینگ هیبریدی سهبعدی و محاسبات نزدیک به حافظه است که پهنای باند بالا و تأخیر کم را فراهم میکند. وی پلتفرم CUDA انویدیا را ریسکی برای پلتفرمهای جایگزین میداند و بر لزوم توسعه راهحلهای داخلی تأکید دارد. این خبر نشاندهنده تلاشهای چین برای استقلال در حوزه هوش مصنوعی و نیمههادیها است، اما ماهیت فرضی آن، تحقق این اهداف را در هالهای از ابهام قرار میدهد.
وی شائوجون، نایب رئیس انجمن صنعت نیمهرسانای چین، از کشورهای آسیایی خواسته است تا وابستگی به پردازندههای گرافیکی انویدیا برای هوش مصنوعی را کنار بگذارند. او هشدار میدهد که اتکا به سختافزارهای آمریکایی خطرات بلندمدتی دارد و مدل کنونی توسعه هوش مصنوعی در آسیا، که از الگوی ایالات متحده تقلید میکند، میتواند «مرگبار» باشد. وی بر لزوم انحراف استراتژی آسیا از این الگو، در طراحی الگوریتم و زیرساختهای محاسباتی، تاکید میکند.
شائوجون، با وجود محدودیتهای آمریکا، به پیشرفتهای الگوریتمی شرکتهای چینی اشاره کرده و موضع پکن در برابر تراشه H20 انویدیا را نشانهای از تلاش برای استقلال واقعی در زیرساختهای هوش مصنوعی میداند. او پیشنهاد میکند چین پردازندههای جدیدی را به طور خاص برای آموزش مدلهای زبان بزرگ توسعه دهد، به جای ادامه اتکا به معماریهای GPU. وی با اطمینان خاطر بیان میکند که چین، با وجود فشارهای سیاسی، مصمم به ساخت اکوسیستم نیمهرسانای خود و پیشرو بودن با راهحلهای منحصر به فرد است.
شرکتهای چینی، از جمله هواوی، برای دستیابی به خودکفایی در هوش مصنوعی، تولید شتابدهندههای داخلی را افزایش میدهند. اما این هدف با دو گلوگاه اصلی مواجه است: ظرفیت محدود کارخانههای پیشرفته نیمهرسانا و کمبود حافظه HBM. هواوی اکنون به SMIC متکی است که در حال بهبود فناوری ۷ نانومتری خود است، اما با چالشهایی نظیر بازدهی پایین، زمان تولید طولانی و محدودیتهای ابزارهای لیتوگرافی پیشرفته روبروست. هواوی همچنین در حال سرمایهگذاری در تأسیسات ساخت تراشه داخلی خود است.
گلوگاه دوم، عرضه حافظه HBM است. ذخیره HBM هواوی تا پایان ۲۰۲۵ به اتمام میرسد و تامینکنندگان داخلی با وجود تلاش، تولید بسیار کمتری نسبت به نیاز دارند. این محدودیتها مانع از گسترش صنعت سختافزار هوش مصنوعی چین میشود. دولت چین به دنبال تقویت صنعت داخلی با خرید سختافزار بومی است، اما چالشهایی نظیر اکوسیستمهای تکهتکه و تسلط نرمافزار CUDA انویدیا نیز بر سر راه خودکفایی کامل قرار دارند. در مجموع، خودکفایی چین در هوش مصنوعی با عدم قطعیتهای جدی در ظرفیت ساخت و عرضه HBM روبروست.
