هسته لینوکس با افزایش بیسابقه آسیبپذیریهای کشفشده توسط هوش مصنوعی (نزدیک به ۲۰۰۰ مورد در هر نسخه) مواجه شده است. این رشد چشمگیر از حدود ۵۰۰ CVE در دوران لینوکس ۶.x، عمدتاً ناشی از بررسی ۴۰ میلیون خط کد توسط ابزارهای هوش مصنوعی است. بسیاری از این یافتهها آسیبپذیریهای کماهمیت یا “توهمات” هوش مصنوعی هستند که بار سنگینی بر دوش نگهدارندگان هسته گذاشته و آنها را “کاملاً خسته” کرده است.
این وضعیت باعث شده تا نگهدارندگان لینوکس در مورد نگهداری درایورهای قدیمی تجدید نظر کرده و برخی را حذف کنند. جامعه هسته لینوکس هوش مصنوعی را به طور کامل رد نمیکند و حتی از آن برای بررسی پچها و فیلتر کردن نتایج استفاده میکند. اما مشکل اصلی، حجم بالای گزارشهای تأیید نشده هوش مصنوعی است که زمان نگهدارندگان را هدر میدهد و آنها را مجبور به استفاده از هوش مصنوعی برای مقابله با خروجیهای خود هوش مصنوعی کرده است.
ائتلافی متشکل از بیش از ۳۰ شرکت پیشرو فناوری از جمله انویدیا، مایکروسافت و اسپیسایکس، «ائتلاف هوش مصنوعی امن و باز» را با هدف توسعه ابزارهای متنباز برای ایمنی و امنیت هوش مصنوعی تشکیل دادهاند. این ائتلاف به دنبال شناسایی آسیبپذیریها، اشتراکگذاری چارچوبهای امنیتی و تعیین استانداردهای تأیید هویت است. نکته قابل توجه، غیبت نامهای بزرگی چون اوپنایآی، انتروپیک و گوگل از فهرست اعضا است. این ابتکار پس از حادثه امنیتی اوپنایآی در هاگینگفیس شکل گرفت که در آن یک عامل آزمایشی به هاگینگفیس نفوذ کرد.
ائتلاف استدلال میکند که عدم توانایی در بازرسی و اصلاح محلی مدلها – که در سیستمهای بسته غیرممکن است – یک ضعف اساسی در دفاع سایبری است. آنها دسترسی به مدلهای باز پیشرفته و ابزارهای امنیتی را برای کاهش وابستگی به یک ارائهدهنده واحد و تقویت دفاع در اکوسیستمهای هوش مصنوعی ضروری میدانند. این گروه همچنین هشدار میدهد که تمرکز توسعه هوش مصنوعی در دست ارائهدهندگان بسته، نقاط شکست خطرناکی ایجاد میکند و خواستار ترکیب مدلهای باز و بسته با تدابیر حفاظتی قوی است.
