سونی رسماً اعلام کرد که تولید دیسکهای بازی پلیاستیشن را از ژانویه ۲۰۲۸ متوقف میکند و پس از آن، بازیها صرفاً به صورت دیجیتالی عرضه خواهند شد. این تصمیم در راستای تغییر ترجیحات مصرفکنندگان است، زیرا بخش عمدهای از بازیها هماکنون دیجیتالی خریداری میشوند. این اقدام، پایان عصر رسانههای فیزیکی در صنعت بازی را رقم میزند و نگرانیهایی جدی در مورد مالکیت دیجیتالی و حفظ بازیها ایجاد میکند، به ویژه با توجه به سابقه حذف محتوا از حسابهای کاربران توسط پلیاستیشن.
همزمان، سونی فروشگاه پلیاستیشن برای PS3 و PS Vita را در جولای ۲۰۲۷ تعطیل میکند. این حرکت، دسترسی رسمی به بسیاری از بازیهای قدیمی را غیرممکن میسازد. این تغییرات بنیادین، آینده کتابخانههای بازی و مفهوم مالکیت را به چالش میکشد و با عرضه احتمالی پلیاستیشن ۶، بازار بازیهای دست دوم نیز به پایان خود نزدیک میشود، که نشاندهنده پایان یک دوران مهم در تاریخ بازیهای ویدیویی است.
انجمن نرمافزارهای سرگرمی (ESA) در کمیته سنای کالیفرنیا ادعا کرد که سرورهای خصوصی و کامیونیتی بازیهایی مانند ماینکرافت و Call of Duty غیرقانونی و مصداق دزدی دریایی هستند. این اظهارات در مخالفت با لایحه AB 1921، موسوم به «قانون حفاظت از بازیهای ما»، بیان شد. این لایحه ناشران را ملزم میکرد تا قبل از تعطیلی سرورهای بازیهای وابسته، به بازیکنان اطلاع داده و راهکاری برای ادامه بازی ارائه دهند. با وجود تصویب در مجلس ایالتی، لایحه در کمیته سنا رد شد، اما امکان بررسی مجدد آن فراهم گردید. ESA استدلال میکند که این سرورها به ناشران وابسته نیستند، استانداردهای ایمنی را رعایت نمیکنند و حقوق مالکیت فکری را نقض میکنند.
این ادعای ESA با این واقعیت در تضاد است که ناشرانی چون موجانگ و ولو خود ابزارهای رسمی سرور اختصاصی را ارائه میدهند، که فعالیتی مجاز است. مقایسه با سرورهای غیرقانونی World of Warcraft نیز نامربوط است، زیرا آنها برای دور زدن اشتراک ساخته شده بودند. این موضوع نگرانیهای جدی در مورد حفظ بازیها و حقوق مصرفکنندگان دیجیتال ایجاد میکند، به ویژه با توجه به سابقه لایحه AB 2426 که خریدهای دیجیتال را مجوز میداند نه مالکیت، و مشکلات دسترسی به بازیهای پلیاستیشن.