در سال 1988، رابرت تاپان موریس، دانشجوی کرنل، کرم موریس را منتشر کرد که ظرف 24 ساعت 10 درصد از اینترنت را آلوده کرد. این کرم، که در ابتدا برای سنجش اندازه اینترنت طراحی شده بود، به دلیل عواقب ناخواسته، باعث کندی گسترده، تأخیر در پیام‌رسانی و خرابی سیستم‌ها شد و خسارات مالی قابل توجهی به بار آورد. مؤسسات معتبری مانند هاروارد و ناسا نیز از قربانیان این حمله بودند.

اف‌بی‌آی موریس را مقصر شناخت و او تحت قانون کلاهبرداری و سوءاستفاده رایانه‌ای 1986 متهم شد و به جریمه، آزادی مشروط و خدمات اجتماعی محکوم گردید. این رویداد در دوران اولیه اینترنت (NSFNET) و پیش از ظهور شبکه جهانی وب رخ داد. کرم موریس به عنوان یکی از اولین و مهم‌ترین حوادث امنیت سایبری، نقطه عطفی در تاریخ اینترنت و آغازگر عصر جدیدی در مقابله با تهدیدات سایبری محسوب می‌شود.