اینتل اخیراً و بدون سروصدا پردازنده‌های جدید Core 5 120 و Core 5 120F را معرفی کرده است. این پردازنده‌ها که به نظر می‌رسد بر پایه معماری قدیمی‌تر Alder Lake هستند، در واقع نسخه‌های بازنشانی شده‌ای از Core i5-12400 محسوب می‌شوند. تفاوت اصلی Core 5 120 با Core i5-12400، افزایش 100 مگاهرتزی در فرکانس بوست آن است، در حالی که هر دو دارای پیکربندی شش هسته‌ای و 12 رشته‌ای با حافظه کش L2 و L3 مشابه هستند. این نام‌گذاری جدید می‌تواند برای مصرف‌کنندگان گیج‌کننده باشد، زیرا با سری‌های جدیدتر Core Ultra 200S یا Raptor Lake نسل چهاردهم مطابقت ندارد.

استفاده از دای‌های مختلف برای SKUهای پردازنده، یک استراتژی رایج در اینتل است که به نفع سازنده تراشه تمام می‌شود. اینتل می‌تواند با ترکیب دای‌های گوناگون، سود خود را افزایش دهد؛ برای مثال، با استفاده مجدد از دای‌های قدیمی‌تر برای محصولات جدید یا بازتعریف دای‌های رده بالا برای مدل‌های اقتصادی‌تر. در مورد Core 5 120، اینتل احتمالاً از دای‌های Alder Lake H0 استفاده کرده که تولید آن‌ها ارزان‌تر است.

این اقدام اینتل با هدف حفظ رقابت‌پذیری در بازار گیمینگ اقتصادی صورت گرفته است، جایی که سری Core i5-1×400 همواره محبوبیت زیادی داشته است. با عرضه Core 5 120، اینتل به نوعی یک “رنگ تازه” بر روی یک محصول قدیمی کشیده تا همچنان برای خریداران جذاب باشد و از موجودی دای‌های Alder Lake که اکنون تولیدشان بسیار ارزان است، سود ببرد. با وجود عرضه رسمی، قیمت این پردازنده هنوز مشخص نشده و در فروشگاه‌های خرده‌فروشی نیز یافت نشده است.