مراکز داده زمینی با مشکلات فزایندهای از جمله مخالفتهای عمومی، مسائل اتصال برق و نگرانیهای زیستمحیطی روبرو هستند. استارتاپ Atomarine برای حل این چالشها، پیشنهاد ساخت مراکز داده هستهای شناور روی بارجها و استقرار آنها در دریا را مطرح کرده است. این رویکرد میتواند فرآیند مجوزدهی را سادهتر کرده و نگرانیهای مربوط به همسایگان را از بین ببرد.
با این حال، این پروژه با چالشهای بزرگی همراه است؛ از جمله نیاز به مهندسی بارجها برای مقاومت در برابر شرایط آب و هوایی شدید اقیانوس، اتصال به اینترنت پرسرعت از طریق کابلهای زیردریایی، و مقاومسازی سرورها در برابر حرکت مداوم و محیط شور دریا. با وجود این موانع و هزینههای بالا، اگر این ایده عملی شود، میتواند در آینده به سریعترین گزینه برای توسعه مراکز داده تبدیل گردد.
فرماندار نیویورک، کتی هوکول، قانونی را امضا کرد که توسعه مراکز داده با ظرفیت بیش از 50 مگاوات را به مدت یک سال در این ایالت ممنوع میکند. این اقدام، نیویورک را به اولین ایالت آمریکا تبدیل کرده که چنین ممنوعیت سراسری را اعمال میکند. هوکول دلیل این تصمیم را نگرانیها در مورد افزایش قبوض آب و برق، کاهش منابع طبیعی و تأثیرات زیستمحیطی مراکز داده عنوان کرده و به دنبال لغو معافیتهای مالیاتی برای آنهاست. این ممنوعیت تا زمان نهایی شدن بیانیه تأثیر زیستمحیطی عمومی (GEIS) توسط ایالت پابرجا خواهد بود.
رشد مراکز داده، خصوصاً با توسعه هوش مصنوعی، پیامدهای منفی چون کمبود تراشهها، فشار بر شبکههای برق و افزایش قیمتها را در پی داشته است. مخالفت عمومی با ساخت این مراکز نیز رو به افزایش است و شهرهایی مانند سیاتل نیز ممنوعیتهای مشابهی را اعمال کرده بودند. این چالشها، غولهای فناوری را به سمت نوآوری در بهرهوری انرژی و استفاده از راهحلهایی مانند راکتورهای مدولار کوچک (SMR) سوق داده تا نیازهای محاسباتی آینده با کمترین آسیب زیستمحیطی تأمین شود.
