پردازنده Intel i386، معرفی شده در اکتبر ۱۹۸۵، این هفته چهل ساله شد. این تراشه ۳۲ بیتی با ۲۷۵,۰۰۰ ترانزیستور و فرکانس ۱۶ مگاهرتز، نقطه عطفی در رایانش شخصی بود. i386 با رجیسترهای ۳۲ بیتی و پشتیبانی از ۴ گیگابایت فضای آدرس‌دهی، معماری سیستم را متحول کرد. حالت محافظت‌شده و صفحه‌بندی سخت‌افزاری آن، زمینه را برای چندوظیفگی واقعی و حافظه مجازی در x86 فراهم و به قابلیت اصلی “386 Enhanced Mode” در ویندوز 3.0 تبدیل شد.

این پردازنده نقش مهمی در صنعت کامپیوتر ایفا کرد؛ کامپک اولین شرکتی بود که دستگاهی مبتنی بر i386 را عرضه کرد و لینوکس نیز بر پایه آن ساخته شد. اگرچه پشتیبانی از 386 در سال ۲۰۱۲ از کرنل لینوکس حذف شد، معماری IA-32 آن تا اواسط دهه ۲۰۱۰ ستون فقرات ویندوز و اکثر توزیع‌های لینوکس باقی ماند. طراحی اصلی i386 هنوز در شبیه‌سازها، ماشین‌های مجازی و محیط‌های بوت قدیمی دیده می‌شود و میراث آن پابرجاست.