پایه‌های اینترنت ۵۶ سال پیش گذاشته شد. با این حال، مانند بسیاری از لحظات بزرگ دیگر در تاریخ، داستان اولین پیام کامپیوتر به کامپیوتر که از طریق یک شبکه توزیع‌شده با سوئیچینگ بسته ارسال شد، با یک شروع بی‌فروغ و نه با یک انفجار بزرگ آغاز شد. علاوه بر این، شامل یک خرابی کامپیوتر و یک ‘اشتباه تایپی’ بود – چقدر کاملاً مدرن.

اگر چیزی در مورد تاریخچه اینترنت خوانده یا تماشا کرده باشید، احتمالاً نام آرپانت (ARPANNET) (شبکه آژانس پروژه‌های تحقیقاتی پیشرفته) را شنیده‌اید. در حدود ساعت ۱۰:۳۰ شب ۲۹ اکتبر ۱۹۶۹، دو دانشمند شروع به آزمایش ارتباطات بین دو سیستم از چهار سیستم آرپانت، با فاصله ۳۵۰ مایلی از یکدیگر، کردند.

چارلی کلاین از UCLA قصد داشت اولین پیام را از طریق این شبکه توزیع‌شده نوپا ارسال کند. او فقط پنج کاراکتر را انتخاب کرده بود و برای این مناسبت مهم ‘LOGIN’ را تایپ کرد. با این حال، بیل دووال در موسسه تحقیقاتی استنفورد (SRI) تنها ‘LO’ را دریافت کرد قبل از اینکه سیستم کامپیوتری او از کار بیفتد… شروعی عالی!

کلاین در آن زمان به بزرگی این دستاورد پی نبرد. در عوض، او و دووال بلافاصله وارد حالت عیب‌یابی شدند تا مشکلی را که باعث خرابی شده بود، برطرف کنند.

سرریز بافر

مشخص شد که پردازنده‌های پیام رابط (IMPs) که به عنوان نوعی ‘مودم’ برای اتصال ماشین‌های آرپانت استفاده می‌شدند، برای توان عملیاتی مورد نیاز آماده نبودند. IMPها برای انتقال داده با سرعت حدود ۱۰ کاراکتر در ثانیه طراحی شده بودند، اما پیام ‘LOGIN’ با سرعت ۵۰۰۰ کاراکتر در ثانیه منتقل شده بود، همانطور که دووال در مصاحبه‌ای با بی‌بی‌سی در سال گذشته اشاره کرد.

برطرف کردن این مشکل بزرگ تنها یک ساعت اضافی از دانشمندان زمان برد. طبق شهادت دست اول، پس از تغییر اندازه بافر ارتباطی و بازسازی سیستم، این شبکه توزیع‌شده با سوئیچینگ بسته توانست پیام‌ها را بدون مشکل، همانطور که در نظر گرفته شده بود، ارسال و دریافت کند.

در آن زمان، آرپانت تنها یک شبکه چهار سیستمی بود. علاوه بر گره‌های UCLA و SRI که در بالا ذکر شد، سیستم‌هایی در UC سانتا باربارا و دانشگاه یوتا نیز وجود داشتند که اینترنت اولیه را تشکیل می‌دادند.

دو دهه قبل از WWW

البته، آرپانت ریشه‌هایی در تحقیقات نظامی داشت که برای حفظ ارتباطات در صورت حمله هسته‌ای طراحی شده بود. دهه‌ها طول کشید تا اینترنت به یک ابزار مصرف‌کننده تبدیل شود.

به عنوان مثال، بین سال‌های ۱۹۶۹ و تأسیس اولین ارائه‌دهندگان خدمات اینترنتی (ISP) برای مصرف‌کنندگان، نوآوری‌های کلیدی مانند ایمیل (۱۹۷۱)، توسعه و استانداردسازی پروتکل TCP/IP (۱۹۷۳-۸۳)، سیستم DNS (۱۹۸۳)، راه‌اندازی NSFNET در اواسط تا اواخر دهه ۸۰، و اختراع شبکه جهانی وب (HTML، HTTP، URLها) در حدود سال ۱۹۹۰ را شاهد بودیم.

در سال ۲۰۲۵، اینترنت به عنوان یک عنصر اقتصادی و اجتماعی ضروری برای کسب‌وکار و زندگی مدرن احساس می‌شود. و همه اینها با یک ‘LO’ لکنت‌دار آغاز شد.