موضوع «اسلحه‌های شبح‌گونه» چاپ سه‌بعدی همواره یکی از بحث‌های داغ در سراسر جهان بوده است — هم در داخل و هم خارج از ایالات متحده، جایی که مالکیت اسلحه در قانون اساسی گنجانده شده است. اوضاع در خارج از ایالات متحده کمی متفاوت است، همانطور که در یک گزارش جالب در بلومبرگ به تفصیل آمده است — مالکیت اسلحه در کشورهای دیگر به شدت محدود است و ساخت آنها حتی بیشتر. این مقاله برای هر کسی که به چاپ سه‌بعدی یا اسلحه علاقه دارد، جالب است، زیرا به تفصیل به تکامل این مفهوم و افراد پشت آن می‌پردازد.

طراحی اصلی اسلحه چاپ سه‌بعدی، لیبراتور بود، یک تپانچه تک‌شلیک که احتمالاً پس از شلیک ترک می‌خورد. با این حال، با پیشرفت چاپگرهای سه‌بعدی و مواد مربوطه، مفهوم چاپ یک «اسلحه شبح‌گونه»، همانطور که اغلب نامیده می‌شوند، ظاهراً دیگر به دشواری گذشته نیست. این روزها، یک چاپگر مناسب، فیلامنت و چند قطعه فلزی اضافی تنها الزامات هستند.

تکامل طراحی‌های اسلحه برای انطباق با قالب چاپ سه‌بعدی ضروری بود، و یک عنصر کلیدی، کارابین FCG-9 بود که اکنون محبوب است و در اکتبر ۲۰۲۰ توسط جیکوب دویگو (معروف به JStark1809)، عضو آلمانی-کردی فقید گروه آنلاین Deterrence Dispensed، منتشر شد. این طراحی با کالیبر ۹ میلی‌متر است و نیاز به هرگونه قطعات اسلحه ساخته شده در کارخانه را از بین می‌برد — با استفاده از بست‌ها و سایر قطعات کوچک با استاندارد متریک. تنها بخش دشوار به نظر می‌رسد خود لوله اسلحه باشد، اگرچه روش‌های مستند شده متعددی برای ساخت آن وجود دارد.

سایر طراحی‌های تکاملی یا الهام‌گرفته شده به زودی پس از آن ظاهر شدند، مانند Rogue 9 از Immortal Design، که می‌تواند دارای قنداق تلسکوپی باشد و به قطعات فلزی سفارشی‌ساز کمتر نیاز دارد؛ یا FGC-9 Mk II Stingray، که یک لوله بلندتر اضافه می‌کند و قطعاً شبیه یک اسلحه جدی به نظر می‌رسد (حداقل برای یک فرد عادی). شاید جالب‌ترین اینها، Urutau با طراحی برزیلی باشد که در اوت ۲۰۲۴ توسط خوزه کاریوکا (معروف به جوزف طوطی) منتشر شد.

اوروتائو با همکاری علاقه‌مندان به اسلحه در ایالات متحده طراحی شد، زیرا جوزف ظاهراً هرگز خودش یکی را نساخته و برای تکامل طراحی به آزمایش و بازخورد خارجی متکی بوده است. این یک طراحی بولپاپ است که طبق گزارش‌ها در آخرین بازبینی خود، که اخیراً منتشر شده، قادر به شلیک تمام‌خودکار است. از جمله موارد دیگر، مستندات آن شامل راهنمایی در مورد شیوه‌های خوب OpSec و روش‌های متعدد برای ساخت قطعات فولادی مورد نیاز است. تخمین زده می‌شود که تولید یکی از اینها تنها ۱۵۰ دلار هزینه دارد.

مقاله بلومبرگ همچنین به جنبه سیاسی هر یک از طراحی‌های اسلحه و افراد پیرامون آنها می‌پردازد. ناگفته نماند، اگرچه یک رشته مشترک در دلایل طراحان و علاقه‌مندان وجود دارد، اما نظرات در مورد رویکردهای مربوطه آنقدر که ممکن است تصور شود جهانی نیست، به ویژه زمانی که پای سود در میان باشد. این یک مطالعه بسیار آموزنده است و بر تکامل نسبتاً چشمگیر چاپ سه‌بعدی سلاح گرم و ساخت خانگی در سراسر جهان نور می‌افکند.