یک مطالعه جدید از دانشگاه استنفورد نشان می‌دهد که ابزارهای هوش مصنوعی پر کردن موقعیت‌های شغلی سطح ابتدایی در توسعه نرم‌افزار و خدمات مشتری را برای کارجویان بسیار دشوارتر کرده است، طبق گزارش بلومبرگ. این مطالعه کاهش قابل توجهی در اشتغال کارگران جوان و بی‌تجربه را نشان داد، اما دریافت که چشم‌انداز شغلی برای کارگران باتجربه‌تر ممکن است در واقع بهبود یافته باشد.

اگرچه یک مطالعه اخیر MIT نشان داد که اکثر کسب‌وکارهایی که از هوش مصنوعی استفاده می‌کنند، بهبود چندانی در سودآوری مشاهده نکردند، اما این امر بسیاری از شرکت‌ها را در سراسر جهان از تلاش برای پذیرش آن به شکلی باز نداشته است. در برخی صنایع خاص، این پذیرش ممکن است به چشم‌انداز شغلی کسانی که به دنبال موقعیت‌های سطح ابتدایی هستند، آسیب برساند.

مطالعه استنفورد، که توسط اقتصاددان اریک برینجولفسون و محققان آزمایشگاه اقتصاد دیجیتال استنفورد نوشته شده است، نشان داد که طی سه سال گذشته، اشتغال برای افرادی که در زمینه‌های آسیب‌پذیرتر به هوش مصنوعی شروع به کار کرده‌اند، کاهش یافته است. نقش‌های سطح ابتدایی برای حسابداری، توسعه و مدیریت ۱۳ درصد کاهش یافت. این امر به ویژه کارمندان جوان‌تر در رده سنی ۲۲-۲۵ سال را تحت تأثیر قرار داد، اگرچه این مطالعه اشاره کرد که سایر زمینه‌های سطح ابتدایی، مانند تکنسین‌های پرستاری، در همان دوره افزایش اشتغال را تجربه کرده‌اند.

همچنین این مطالعه نشان داد که نقش‌ها و موقعیت‌های باتجربه‌تر در شرکت‌های مورد بررسی یا ثابت مانده‌اند یا از نظر دامنه رشد کرده‌اند، که شاید نشان می‌دهد کارگران باتجربه‌تر با استفاده از هوش مصنوعی ممکن است بتوانند بهره‌ورتر باشند و برخی از وظایف موقعیت‌های سطح ابتدایی را در این فرآیند جذب کنند.

این مطالعه طبق گزارش‌ها داده‌های پردازشگر حقوق و دستمزد Automatic Data Processing را ردیابی کرده و صورت‌های حقوق و دستمزد هزاران شرکت با میلیون‌ها کارمند را در مجموع بررسی کرده است.

از زمان معرفی ابزارهای محبوب چت‌بات هوش مصنوعی مانند ChatGPT، بحثی مداوم در مورد تأثیر آن‌ها بر محیط کار وجود داشته است. این مطالعه به این استدلال که آن‌ها می‌توانند نقش‌های ساده را در صنایع خاص خودکار کنند، حداقل تا حدی اعتبار می‌بخشد. استدلال متقابل نشان می‌دهد که ابزارهای هوش مصنوعی ممکن است افراد را بهره‌ورتر کنند و خروجی کلی را افزایش دهند، نه اینکه نقش‌های سطح ابتدایی را حذف کنند.

این مطالعه به نظر می‌رسد نشان می‌دهد که این استدلال نیز ممکن است درست باشد و در واقع، شاید هر دو بتوانند همزیستی داشته باشند. با این حال، این سوال را مطرح می‌کند که این نوع نقش‌ها در آینده چگونه پر خواهند شد. اگر هوش مصنوعی کارمندان با عملکرد بالا را حتی بهتر کند، اما نقش‌هایی را که به آن‌ها اجازه می‌دادند در وهله اول به آن تجربه و توانایی دست یابند، حذف کند، نسل بعدی توسعه‌دهندگان، حسابداران و دستیاران اداری از کجا خواهند آمد؟

برخی از رهبران صنعت معتقدند که این نقش‌ها به سادگی توسط هوش مصنوعی تصاحب خواهند شد، در حالی که برخی دیگر بر این باورند که ممکن است به تلاش‌های خلاقانه‌تر منجر شود و انسان‌ها را برای بخش ایده‌پردازی تلاش‌های یک شرکت مناسب‌تر کند، نه در بخش اجرا.