گزارش‌ها حاکی از آن است که دولت هلند آماده است تا کنترل خود بر شرکت نکسپریا را واگذار کند، مشروط بر اینکه پکن به واحد چینی آن اجازه از سرگیری صادرات را بدهد. منابع می‌گویند که نکسپریا ممکن است از اوایل هفته آینده عملیات خود را بدون نظارت دولتی از سر بگیرد، به شرطی که تأیید شود محموله‌های تراشه دوباره آغاز شده و مسائل مالی بین دفتر مرکزی نکسپریا و عملیات آن در چین حل شده است، همانطور که بلومبرگ گزارش داده است. هلند در اوایل اکتبر پس از نگرانی‌هایی مبنی بر انتقال مهم‌ترین فناوری‌های این شرکت به وینگ‌تک، شرکت مادر چینی آن، کنترل این سازنده تراشه تخصصی را به دست گرفت.

پکن در واکنش به این اقدام، صادرات نکسپریا چین را مسدود کرد که تقریباً ۷۰ درصد از تولید جهانی این شرکت را تشکیل می‌داد. این اقدام زنجیره تامین جهانی خودرو را تهدید کرده است، به ویژه از آنجایی که نکسپریا تقریباً ۴۰ درصد از تراشه‌های مورد استفاده در خودروها را تامین می‌کند. اگرچه پکن موضع خود را در مورد کنترل صادرات تراشه‌های نکسپریا نرم‌تر کرده است، به طوری که وزارت بازرگانی چین به شرکت‌ها اجازه داده است برای معافیت درخواست دهند تا بتوانند سفارشات تراشه خود را دوباره به جریان بیندازند، اما این امر لایه‌ای از بوروکراسی را اضافه می‌کند و تأییدیه‌ها به صورت موردی صادر می‌شوند.

به نظر می‌رسد این درام زمانی آغاز شد که ایالات متحده در دسامبر ۲۰۲۴، وینگ‌تک، شرکت مادر نکسپریا را در لیست سیاه قرار داد و در اواخر سپتامبر ۲۰۲۵ آن را با «قانون شرکت‌های وابسته» گسترش داد. این اقدام به این معنی بود که شرکت‌های تابعه و وابسته با بیش از ۵۰ درصد مالکیت چینی در لیست نهادهای واشنگتن قرار می‌گرفتند. این امر به شدت بر نکسپریا تأثیر می‌گذاشت، زیرا وینگ‌تک بیش از ۷۵ درصد سهام این شرکت را در اختیار دارد. اگرچه دلیل اصلی گزارش شده برای تصرف هلند سوءرفتارهای مالی ادعایی مدیرعامل است، اما زمان‌بندی این اقدام، و همچنین گزارش‌های دیگر، نشان می‌دهد که ایالات متحده ممکن است در تحریک اقدام هلند نقش داشته باشد.

ما دلیل اقدام هلند را نمی‌دانیم، به ویژه از آنجایی که نگرانی‌های آن در مورد انتقال فناوری هنوز حل نشده به نظر می‌رسد. اما با توجه به اینکه نکسپریا بخش بزرگی از بازار نیمه‌هادی‌های خودرو را در اختیار دارد، اگر عرضه تراشه به زودی از سر گرفته نشود، تولیدکنندگان خودرو در اروپا و ژاپن مجبور خواهند شد تولید خود را کاهش دهند یا به طور کامل متوقف کنند، که نه تنها شرکت‌های بزرگ بلکه هزاران کسب‌وکار کوچک‌تر و میلیون‌ها کارگر را نیز تحت تأثیر قرار خواهد داد.