اپراتورهای مراکز داده در ایالات متحده، در مواجهه با تأخیرهای چند ساله برای تأمین برق شبکه، در حال استقرار توربین‌های گازی مشتق‌شده از هواپیما (در واقع موتورهای جت تجاری بازنشسته که روی تریلرها نصب شده‌اند) هستند تا زیرساخت‌های هوش مصنوعی را آنلاین نگه دارند.

بر اساس گزارش IEEE Spectrum، تأسیساتی در تگزاس در حال حاضر واحدهایی را بر پایه CF6-80C2 و LM6000 جنرال الکتریک، همان هسته‌های توربینی که زمانی در هواپیماهای 767 و ایرباس A310 یافت می‌شدند، راه‌اندازی کرده‌اند. فروشندگانی مانند ProEnergy و Mitsubishi Power این‌ها را به ژنراتورهای مدولار و سریع‌الاستفاده تبدیل کرده‌اند که قادر به تولید ۴۸ مگاوات برق هستند؛ این میزان برای پشتیبانی از یک خوشه بزرگ هوش مصنوعی کافی است، در حالی که زیرساخت‌های در مقیاس شهری با تأخیر مواجه‌اند.

این واحدهای “برق پل‌زننده” که سریع، پر سر و صدا و به هیچ وجه ظریف نیستند، از فروشندگانی مانند ProEnergy می‌آیند که توربین‌های تریلرشده‌ای را ارائه می‌دهد که حول هسته‌های سابق هوانوردی ساخته شده‌اند و می‌توانند در عرض چند دقیقه برای تأمین تقاضای انرژی راه‌اندازی شوند. در همین حال، FT8 MOBILEPAC میتسوبیشی پاور، که از موتورهای جت Pratt & Whitney مشتق شده است، خروجی مشابهی را در یک پکیج مستقل و طراحی‌شده برای استقرار سریع ارائه می‌دهد.

اگرچه این ممکن است ارزان‌ترین و قطعاً پاک‌ترین راه برای تأمین برق رک‌ها نباشد، اما یک راه‌حل موقت قابل قبول برای شرکت‌هایی است که برای رسیدن به نقاط عطف هوش مصنوعی در رقابت هستند، در حالی که پست‌های برق محلی و استقرار نیروگاه‌های هسته‌ای مدولار سال‌ها فاصله دارند.

توربین‌های مشتق‌شده از جت چیز جدیدی نیستند. آن‌ها دهه‌هاست در عملیات نظامی و حفاری دریایی استفاده می‌شوند، اما این اولین بار است که به طور معنی‌داری در سایت‌های مراکز داده ظاهر شده‌اند. این موضوع به خوبی نشان می‌دهد که منابع برق در ایالات متحده چقدر محدود شده‌اند.

در یکی از مثال‌های بارزتر، گروه مادر OpenAI در حال استقرار نزدیک به ۳۰ واحد LM2500XPRESS در تأسیساتی نزدیک ابیلین، تگزاس، به عنوان بخشی از پروژه چند میلیارد دلاری Stargate خود است. هر واحد تا ۳۴ مگاوات برق تولید می‌کند که برای راه‌اندازی سرد سرورها در کمتر از ده دقیقه کافی است.

آنچه این توربین‌ها در سرعت استقرار و راه‌اندازی به دست می‌آورند، در بهره‌وری حرارتی از دست می‌دهند. توربین‌های مشتق‌شده از هواپیما در حالت سیکل ساده کار می‌کنند و سوخت را بدون جذب گرمای اتلافی می‌سوزانند، که آن‌ها را بسیار پایین‌تر از بهره‌وری نیروگاه‌های سیکل ترکیبی قرار می‌دهد. بیشتر آن‌ها با دیزل یا گاز تحویل‌شده توسط کامیون کار می‌کنند و برای رعایت محدودیت‌های NOx به کاهش کاتالیزوری انتخابی نیاز دارند.

با این حال، دیدن جذابیت آن دشوار نیست. حتی یک توسعه کوچک هوش مصنوعی می‌تواند ۱۰۰ مگاوات یا بیشتر برق نیاز داشته باشد، و با توجه به اینکه برخی از شرکت‌های برق زمان‌های انتظار پنج سال یا بیشتر را اعلام می‌کنند، باید انتظار داشته باشیم که تولید برق موقت بیشتری برای پاسخگویی به تقاضاهای فزاینده برق هوش مصنوعی به کار گرفته شود.