شهرستان لودون، ویرجینیا، واقع در ۲۲ مایلی غرب واشنگتن دی‌سی، دارای بیشترین تراکم مراکز داده در ایالات متحده است. به گزارش نیویورک تایمز، پس از سال‌ها رونق ساخت‌وساز مراکز داده که مزایای زیادی برای منطقه محلی به همراه داشته است، این شهرستان در واکنش به شکایات ساکنان محلی، شروع به مهار ساخت‌وساز مراکز داده کرده است.

همه چیز از آنجا آغاز شد که تقاضای دولت فدرال منجر به نصب خطوط اینترنت فیبر نوری در منطقه شد، به دلیل نزدیکی آن به واشنگتن دی‌سی. این امر در دوران رونق دات‌کام در اواخر دهه ۹۰ میلادی، زمانی که بسیاری از شرکت‌ها اتصالات فیبر نوری زیادی در منطقه ایجاد کردند، بیشتر شد. این موضوع منطقه را برای ساخت مراکز داده اولیه ایده‌آل کرد، به طوری که AOL در سال ۱۹۹۶ دفتر مرکزی خود را به این منطقه منتقل کرد. تا سال ۲۰۰۰، شهرستان رأی داد تا مراکز داده را به عنوان پارک‌های اداری طبقه‌بندی کند، به این معنی که شرکت‌ها می‌توانستند این سازه‌ها را با نظارت و تأییدیه‌های کمی بسازند.

این امر غول‌های فناوری را ترغیب کرد تا مراکز داده در این منطقه بسازند؛ تا سال ۲۰۰۷، ۲۹ مرکز از این دست در لودون وجود داشت و این تعداد تقریباً ۲۰ سال بعد نزدیک به ده برابر شد. جالب اینجاست که به نظر می‌رسید تأثیرات منفی این پروژه‌ها در منطقه ناچیز یا هیچ بود. در واقع، مردم لودون از آنها قدردانی می‌کردند، زیرا پول زیادی برای شهرستان به ارمغان می‌آوردند. مراکز داده در سال ۲۰۱۵ درآمد ۱۵۰ میلیون دلاری داشتند، اما این رقم در سال ۲۰۲۵ به ۱.۱ میلیارد دلار افزایش یافته است. این درآمد بادآورده به لودون اجازه داد تا مالیات بر دارایی را به تنها ۰.۸۰۵ دلار به ازای هر ۱۰۰ دلار ارزش ارزیابی شده کاهش دهد – یعنی کمتر از ۰.۸٪، که آن را در میان پایین‌ترین نرخ‌ها در ایالات متحده، به ویژه برای یک منطقه حومه شهری، قرار می‌دهد.

علاوه بر این، درآمد مالیاتی بادآورده از مراکز داده به شهرستان اجازه داد تا مدارس بیشتری را تأمین مالی کند، با افتتاح دو مدرسه جدید در منطقه، به علاوه یک مدرسه دیگر در حال ساخت، یک مرکز تفریحی ۱۰۲ میلیون دلاری با چندین استخر و صندلی‌های ماساژ آبی بسازد، و همچنین ۲۲ میلیون دلار برای تبدیل یک ملک ریاست‌جمهوری سابق به یک پارک عمومی هزینه کند. این امر همچنین به شهرستان اجازه داد تا خدمات آتش‌نشانی و اورژانس خود را گسترش دهد و اطمینان حاصل کند که جاده‌ها، پل‌ها و عوارضی‌های آن در وضعیت عالی قرار دارند. به همین دلیل، بسیاری از ساکنان از مراکز داده در منطقه حمایت می‌کنند؛ در یک جلسه عمومی در ماه جولای که به بحث در مورد آن اختصاص داشت، برخی افراد با پیراهن‌هایی شرکت کردند که روی آنها نوشته شده بود: «من از مراکز داده حمایت می‌کنم زیرا: مالیات کمتر، مدارس عالی، فرصت‌های شغلی بهتر و موارد دیگر را دوست دارم.»

این در تضاد آشکار با چیزی است که بقیه کشور در مورد مراکز داده مشاهده می‌کنند. توسعه‌های جدید مسائل مختلفی را در سراسر کشور ایجاد کرده‌اند، از افزایش ۷۶ درصدی قیمت برق در بزرگترین منطقه برق ایالات متحده و مصرف بیش از حد آب که باعث کاهش فشار آب برای جوامع همسایه شده است تا آلودگی صوتی ۲۴/۷ که اساساً منطقه را غیرقابل سکونت کرده و ادعاهای آلودگی هوا ناشی از توربین‌های گازی بدون مجوز مورد نیاز برای تأمین برق مرکز داده. به همین دلایل است که بسیاری از مردم در حال اعتراض به توسعه این پروژه‌ها در جوامع خود هستند و چندین شهرستان و ایالت ممنوعیت ساخت مراکز داده را تصویب کرده‌اند.

با وجود حمایت گسترده از مراکز داده در لودون، مردم شروع به مخالفت با توسعه‌های اخیر کرده‌اند. جولی بریسکمن، عضو هیئت نظارت لودون، که از جمله مسئولان سیاست‌های زمین، منطقه‌بندی و اقتصادی آن است، گفت: «اوضاع خیلی از کنترل خارج شده است. ما به درآمدهای مالیاتی مراکز داده معتاد شده‌ایم، اما به چه قیمتی؟» برخی از ساکنان نیز شروع به شکایت در مورد توسعه مراکز داده در نزدیکی خود کرده‌اند. یک مرکز داده Vantage که اخیراً شروع به کار کرده است، به دلیل ژنراتورهای دیزلی و توربین گازی خود، کانون شکایت از سر و صدا بود، در حالی که یکی دیگر از ساکنان در اشبرن نزدیک، در مورد برنامه‌ریزی Dominion Energy برای نصب یک برج انتقال برق فشار قوی ۱۸۵ فوتی در حیاط خلوت خود، مسئله‌ای را مطرح می‌کند. همچنین گزارش‌هایی وجود دارد که یک شرکت فناوری دیگر بیش از ۱۰۰ خانه را در یک جامعه لوکس به قیمت ۴ میلیون دلار برای هر کدام خریداری می‌کند که دو برابر ارزش بازار فعلی آنهاست.

به دلیل این مسائل، لودون به سیاست خود مبنی بر منطقه‌بندی مراکز داده به عنوان پارک‌های اداری پایان داد، به این معنی که هر کسی که می‌خواهد پروژه‌ای در منطقه بسازد، اکنون باید فرآیند تأیید عمومی را طی کند. این امر باعث می‌شود که راه‌اندازی چنین پروژه‌هایی به طور قابل توجهی کندتر شود و هیچ تضمینی برای تأیید نیز وجود ندارد. فقط ماه گذشته، آمازون برای ساخت چهار مرکز داده دیگر در منطقه درخواست داد و برخی از اعضای هیئت مدیره قبلاً اعلام کرده‌اند که این پروژه را رد خواهند کرد.

وقتی به درستی انجام شود، مراکز داده می‌توانند رفاه اقتصادی را برای جامعه‌ای که در آن قرار دارند به ارمغان بیاورند، که دقیقاً همان چیزی است که شهرستان لودون توانست به آن دست یابد. به هر حال، مراکز داده فقط مربوط به هوش مصنوعی نیستند – آنها همچنین برای خدمت به اقتصاد دیجیتال و حفظ عملکرد اینترنت استفاده می‌شوند، به طوری که خدمات آنلاین مانند فیس‌بوک، اینستاگرام، نتفلیکس، اسپاتیفای، گوگل مپس، اوبر و موارد دیگر می‌توانند به طور روان در مقیاس بزرگ عمل کنند. با این حال، قدرت پردازشی عظیمی که توسط بارهای کاری هوش مصنوعی مورد نیاز است، به این معنی است که مراکز داده‌ای که نیازهای آن را تأمین می‌کنند، مقادیر زیادی برق و آب بیشتری مصرف می‌کنند، که می‌تواند زندگی در نزدیکی یکی از آنها را برای اکثر ساکنان غیرقابل تحمل کند، مگر اینکه دولت محلی اقداماتی برای حفاظت از منافع آنها انجام دهد.