مسابقه تسلیحاتی پهپادها قرار است با پهپادهای “Campus Guardian Angel” شرکت Mithril Defense وارد مدارس ایالات متحده شود و تا پایان سال در حداقل ۹ مدرسه در سه ایالت مستقر خواهد شد. واشنگتن پست گزارش می‌دهد که این برنامه آزمایشی در مدارس فلوریدا، جورجیا و کلرادو، هم در مدارسی که افسر منابع دارند و هم در مدارسی که ندارند، آزمایش خواهد شد. پهپادهای ایمن و مجزا در مناطق کلیدی اطراف محوطه مدرسه مستقر می‌شوند، توسط معلمان از طریق اپلیکیشن یا دکمه وحشت فعال شده، سپس برای مقابله با مهاجمان مسلح با ترکیبی از نورهای چشمک‌زن، آژیر، اسپری فلفل و قابلیت کوبیدن به مهاجم با سرعت ۹۶ کیلومتر بر ساعت به پرواز درمی‌آیند.

اگر این ابتکار موفقیت‌آمیز باشد، می‌تواند تا حدی سایه وحشتناک خشونت مسلحانه را که بر سر دانش‌آموزان آمریکایی سنگینی می‌کند، برطرف کند. واشنگتن پست اشاره می‌کند که از زمان حادثه کلمباین در سال ۱۹۹۹، تقریباً ۴۰۰,۰۰۰ دانش‌آموز خشونت مسلحانه را در مدرسه تجربه کرده‌اند.

استقرار پهپادهای “Campus Guardian Angel” بسیار پرهزینه خواهد بود. به عنوان مثال، پنج مدرسه در جورجیا که قرار است دفاع پهپادی را به کار گیرند، ۵۰۰,۰۰۰ دلار حمایت مالی برای اجرای برنامه آزمایشی دریافت خواهند کرد. با این حال، به نظر می‌رسد سیاستمداران و قانون‌گذاران در آن ایالت بودجه را به راحتی تصویب کرده‌اند.

سیستم پهپادی “Campus Guardian Angel” به این صورت طراحی شده است:

• پهپادها در مکان‌های امن در اطراف محوطه مدرسه مستقر می‌شوند،
• معلم با استفاده از یک اپلیکیشن یا دکمه وحشت، استقرار پهپاد را فعال می‌کند،
• خلبانان از راه دور کنترل را به دست گرفته و مهاجمان را با ترکیبی از نورهای چشمک‌زن، آژیر، ژل فلفل و ضربات با سرعت ۹۶ کیلومتر بر ساعت، منحرف، بازدارنده و ناتوان می‌کنند،
• سرعت واکنش سیستم پهپادی حیاتی است.

Mithril Defense می‌گوید که پهپادهای “Campus Guardian Angel” می‌توانند در عرض ۱۵ ثانیه واکنش نشان داده و به یک تیرانداز برسند. جاستین مارستون، بنیانگذار و مدیرعامل Mithril، ادعاهای جسورانه دیگری در مورد سرعت واکنش سیستم پهپادی خود مطرح کرد. به عنوان مثال، مارستون گفت پهپادی مانند Guardian Angel “ممکن بود جان‌هایی را در اووالده نجات دهد.” این اشاره مستقیمی به کشتار سال ۲۰۲۲ در یک مدرسه ابتدایی در اووالده، تگزاس است که در آن ۱۹ دانش‌آموز و دو معلم کشته شدند.

مدیرعامل شرکت دفاع پهپادی تاکید کرد که “۱۲۰ ثانیه اول به طرز باورنکردنی حیاتی است، زیرا بیشتر تیراندازی‌ها در همین زمان رخ می‌دهد.” این بدان معناست که او فکر می‌کند پهپادهای “Campus Guardian Angel” می‌توانند با موفقیت در این بازه زمانی بسیار محدود مستقر شوند. اما حادثه اووالده کاملاً غیرعادی بود، زیرا نیروهای انتظامی پاسخ‌دهنده فلج به نظر می‌رسیدند و بیش از یک ساعت برای ورود به کلاس درس منتظر ماندند.

این سیستم‌های پهپادی مستقر در مدارس بدون منتقد نیستند. برخی می‌گویند که این بودجه ممکن است بهتر است صرف پیشگیری شود تا درمان. حتی نظر بنیانگذار و مدیرعامل Mithril این است که اگر این پهپادها ظرف دو دقیقه به کار گرفته نشوند، به وعده خود عمل نکرده‌اند.

همچنین این نگرانی وجود دارد که پهپادها ممکن است در شرایطی که کنترل‌کنندگان تحت فشار هستند، دانش‌آموزان یا افسران امنیتی را اشتباه شناسایی کنند. برخی دیگر می‌گویند که سیستم‌های پهپادی با سبک نظامی برای مدارس مناسب نیستند و بسیار گران‌تر از اقدامات ساده و روال‌های مربوط به قفل کردن درها خواهند بود.

با پیشبرد برنامه‌های آزمایشی توسط سه ایالت در سال جاری، ممکن است ارزش و قابلیت‌های واقعی پهپادهای “Campus Guardian Angel” را مشاهده کنیم. اگر این مدارس محافظت‌شده با پهپاد هیچ حادثه تیراندازی وحشتناکی را تجربه نکنند، می‌توان ادعا کرد که پهپادها حداقل یک عامل بازدارنده هستند.