در حالی که بیشتر جهان غرب با ناشران و شرکت‌های بزرگ فناوری بر سر مالکیت دیجیتال دست و پنجه نرم می‌کنند، یک کاربر ردیت که ادعا می‌کند همسر یک وکیل چینی و مترجم رسمی چینی-انگلیسی است، گفت که چندین خانواده چینی با موفقیت برای «حق به ارث بردن حساب‌های بازی بستگان متوفی خود» شکایت کرده‌اند. u/Slawrfp خلاصه‌ای از سه حکم را که به نفع دارایی یک گیمر در رابطه با مالکیت دیجیتال بود، در یک ساب‌ردیت به اشتراک گذاشت. این پرونده‌ها فراتر از مالکیت بازی‌ها هستند، زیرا به دارایی‌های دیجیتال، خریدهای درون بازی، بیت‌کوین و حتی حساب‌های شبکه‌های اجتماعی نیز پرداخته‌اند.

u/Slawrfp نوشت: «دادگاه‌های چین حساب‌های بازی و خریدهای درون‌برنامه‌ای را دارای ارزش پولی می‌دانند و بنابراین گیمرها حقوقی مرتبط با این دارایی‌ها دارند.» او افزود: «دادگاه‌های چین این ایده را که بندهای استاندارد عدم قابلیت انتقال می‌توانند شما را از به ارث بردن یا وصیت کردن یک بازی یا حتی خریدهای درون‌برنامه‌ای فردی (مانند چاقوهای CS:GO یا اسکین‌ها در بازی‌های دیگر) بازدارند، رد کرده‌اند و این حکم را در چندین پرونده صادر کرده‌اند.»

u/Slawrfp به چندین پرونده اشاره کرد – اولین مورد «پرونده تیغ طلایی» نام دارد که از یک اختلاف بین دو طرف در سال ۲۰۰۹ نشأت گرفت. این مسئله زمانی آغاز شد که همسر (لی لان) یک گیمر متوفی (لو) می‌خواست «تیغ طلایی» را که او در بازی Zhengtu، یک MMORPG که اکنون از کار افتاده است، به دست آورده بود، بفروشد. با این حال، لو برای به دست آوردن این آیتم به همکاری «همسر درون بازی» خود، یانگ یوان، نیاز داشت و بنابراین یانگ استدلال کرد که او باید مالکیت را به دست آورد.

در نهایت، دادگاه حکم داد که از آنجایی که لو تلاش کرده، هزینه دسترسی به اینترنت را پرداخت کرده، با اعتبار درون بازی شارژ کرده و خریداران مایل به خرید این آیتم با حدود ۵۰,۰۰۰ یوان (حدود ۷,۳۵۰ دلار با نرخ ارز فعلی) بودند، پس این آیتم ویژگی‌های یک دارایی را دارد و می‌تواند توسط همسر قانونی او به ارث برده شود. علاوه بر این، دفاتر حقوقی DeHeng [ترجمه ماشینی] اعلام کردند که «ازدواج درون بازی» بین لو و یانگ هیچ اعتبار قانونی ندارد، بنابراین لی لان به عنوان وارث اموال لو شناخته می‌شود. اما از آنجایی که یانگ نیز تلاش مشابهی برای کمک به لو در به دست آوردن این اثر انجام داده بود، مالکیت آن به هر دو تعلق دارد، بنابراین لی لان و یانگ یوان هر دو مستحق ۵۰٪ از قیمت دارایی هستند.

پرونده دیگری در سال ۲۰۲۴ به دارایی‌های بیت‌کوین یک کاربر متوفی، یک حساب بازی به ارزش تقریباً ۳۰,۰۰۰ دلار (۲۰۰,۰۰۰ یوان) و یک حساب شبکه‌های اجتماعی پرداخت. به گفته وکیل چینی وانگ لیانگ‌هوا در پلتفرم شبکه‌های اجتماعی چینی Toutiao [ترجمه ماشینی]، وکیل وارث استدلال کرد که دارایی مجازی ویژگی‌های دارایی قانونی را دارد زیرا قابل معامله است، ارزش دارد و حتی می‌تواند سود تولید کند، که با تعاریف «کمیابی، قابلیت واگذاری و ارزش» دارایی مطابقت دارد. از سوی دیگر، پلتفرم‌های نگهدارنده این دارایی‌های دیجیتال استدلال کردند که مالکیت بر اساس توافق‌نامه‌هایی که کاربر هنگام ثبت‌نام در حساب پذیرفته است، به آنها تعلق دارد.

دادگاه حکم داد که دارایی‌های مجازی، از جمله بیت‌کوین، تجهیزات بازی، حقوق تجاری شبکه‌های اجتماعی و نام‌های دامنه، در میان سایر موارد، در دارایی متوفی گنجانده شده و قابل وراثت هستند، و همچنین مدیریت حساب‌های شبکه‌های اجتماعی نیز می‌تواند به ورثه منتقل شود. با این حال، محتوای خصوصی، مانند سوابق چت و سایر «منافع صرفاً شخصی»، قابل انتقال نیستند و در عوض توسط پلتفرم‌های مربوطه آرشیو می‌شوند. در نهایت، «ممنوعیت وراثت» که در اکثر توافق‌نامه‌های مجوز گنجانده شده است، باطل است زیرا حقوق قانونی را نقض می‌کند – پلتفرم‌ها موظفند در درخواست‌های وراثت کمک کنند و می‌توانند مدارک پشتیبانی و همچنین هزینه‌های معقول را درخواست کنند.

جدای از این پرونده‌ها، پرونده دیگری نیز وجود داشت که مادری پسر خود را از دست داده بود و از یک پلتفرم بازی درخواست کرد تا به حساب‌های او دسترسی پیدا کند. دادگاه نیز مشابه پرونده قبلی حکم داد و گفت که حساب‌های گیمر، داده‌های شخصیت، آیتم‌های مجازی و سایر دارایی‌ها، دارایی مجازی هستند و بنابراین قابل وراثت می‌باشند. سپس شرکت موظف شد با مادر همکاری کرده و تمام حقوق قابل وراثت را به او منتقل کند.

این پرونده‌های دادگاهی تضاد آشکاری را با بیشتر نقاط دیگر جهان نشان می‌دهند، جایی که ناشران می‌توانند شما را از کتابخانه رسانه‌ای خود محروم کنند به محض اینکه قراردادهای مجوز آنها منقضی شود. توافق‌نامه مشترک استیم نیز انتقال حساب استیم را ممنوع می‌کند – و با توجه به اینکه دادگاه‌های ایالات متحده بازی‌ها را به عنوان مجوزهای دیجیتال در نظر می‌گیرند، Valve نمی‌تواند مجبور شود آنها را به ورثه کاربر منتقل کند. حقوق دیجیتال یک موضوع داغ در میان گیمرها و مصرف‌کنندگان است، به ویژه با توجه به اینکه بسیاری از شرکت‌های بزرگ فناوری از فروش نسخه‌های فیزیکی بازی‌ها به سمت کاملاً دیجیتالی شدن حرکت می‌کنند، و حافظان میراث برای زنده نگه داشتن آرشیوهای بازی‌ها مبارزه می‌کنند.