کلکسیونر و علاقه‌مند به پردازنده‌ها، CPU Duke، فرصت یافت تا «کاپوت» اولین ریزپردازنده چندمنظوره اینتل، یعنی ۴۰۰۴، را بردارد. در پستی در X، این کلکسیونر پردازنده بخش بالایی پردازنده ۴۰۰۴ را جدا کرد و داخل آن را برای بررسی با میکروسکوپ آشکار ساخت.

برای دیدن این تراشه ۱۰,۰۰۰ نانومتری در تمام شکوهش، نیازی به زوم زیاد نیست. در چندین پست X، CPU Duke سیم‌کشی داخلی ۴۰۰۴ و ساختارهای پلی‌سیلیکونی زیر لایه فلزی تراشه را به نمایش گذاشت. CPU Duke حتی ادعا کرد که می‌تواند تک‌تک ۲,۳۰۰ ترانزیستور روی تراشه را در یکی از این پست‌ها بشمارد.

اینتل ۴۰۰۴ یک پردازنده ۴ بیتی با سرعت کلاک ۷۴۰ کیلوهرتز و ولتاژ عملیاتی ۱۵ ولت است (در مقایسه، پردازنده‌های مدرن در محدوده ۱.۰ تا ۱.۴ ولت کار می‌کنند). حداکثر میزان حافظه‌ای که این تراشه می‌توانست آدرس‌دهی کند، تنها ۴ کیلوبایت بود. سرعت کلاک تراشه نشان‌دهنده کندی واقعی آن در مقایسه با تراشه‌های مدرن نیست، اما برای درک بهتر، ۴۰۰۴ می‌تواند ۹۲,۰۰۰ دستورالعمل در ثانیه را اجرا کند، در حالی که تراشه‌های مدرن قادر به پردازش میلیاردها دستورالعمل در ثانیه هستند.

۴۰۰۴ اولین ریزپردازنده مدرن محسوب می‌شود، زیرا اولین پردازنده‌ای بود که قابلیت برنامه‌ریزی مجدد توسط نرم‌افزار را داشت. به طرز کنایه‌آمیزی، طراحی ۴۰۰۴ ابتدا برای یک ماشین حساب مفهوم‌سازی شد. در سال ۱۹۷۱، از اینتل خواسته شد تا مجموعه‌ای دوازده تراشه‌ای برای ساخت یک ماشین حساب رومیزی برای Busicom ایجاد کند. اما یکی از مهندسان اینتل، تد هاف، متوجه شد که این مفهوم کارساز نخواهد بود. در عوض، او یک راه‌حل چهار تراشه‌ای بسیار ساده‌تر را پیشنهاد کرد که می‌توانست برنامه‌ریزی شود. این آغاز اینتل ۴۰۰۴ بود.

این یک تغییر ریشه‌ای برای اینتل بود؛ قبل از ۴۰۰۴، تراشه‌ها فقط برای عملکردهای خاص طراحی می‌شدند. تمام برنامه‌نویسی منطقی که آن تراشه‌ها استفاده می‌کردند، در معماری آن‌ها تعبیه شده بود. برنامه‌نویسی صنعت محاسبات را متحول کرد و ریزپردازنده‌ها را قادر ساخت تا وظایف مختلفی را بدون تغییر سخت‌افزار انجام دهند.

به طرز کنایه‌آمیزی، Busicom از اینتل ۴۰۰۴ در ماشین‌حساب‌های خود راضی نبود. به دلیل کاهش تقاضای بازار برای ماشین‌حساب‌های رومیزی در آن زمان، Busicom می‌خواست قیمت ارزان‌تری را برای ۴۰۰۴ مذاکره کند. (همچنین لازم به ذکر است که Busicom در آن زمان مالک حقوق ۴۰۰۴ بود.)

با این حال، رابرت نویس، مدیرعامل اینتل، با آگاهی از پتانسیل باورنکردنی ۴۰۰۴، حقوق آن را به درخواست فوری تیم طراحی‌اش بازخرید کرد. این اقدام مسیر اینتل را برای همیشه تغییر داد و آن را به غول سازنده تراشه‌های چند میلیارد دلاری امروزی تبدیل کرد.

۴۰۰۴ پایه و اساس صنعت محاسبات مدرن امروزی را بنا نهاد. تمام پردازنده‌های مدرن از همان مفهوم اصلی ۴۰۰۴ استفاده می‌کنند: توانایی اجرای دستورات مختلف از طریق برنامه‌نویسی. با بردن این مفهوم به اوج، شخصی حتی تا آنجا پیش رفت که لینوکس را روی اینتل ۴۰۰۴ بوت کرد. بوت شدن بیش از چهار روز طول کشید، اما کار کرد!