دیو پلامر، مهندس سابق و شناخته‌شده مایکروسافت که در اضافه کردن پوشه‌های زیپ، Task Manager و حتی پین‌بال به ویندوز نقش داشته است، در ماموریتی برای نجات یک قطعه ذخیره‌سازی فوق‌العاده بزرگ است – نه از نظر ظرفیت با استانداردهای مدرن، بلکه قطعاً از نظر اندازه فیزیکی. در ویدیوی اخیر خود در کانال یوتیوبش (از طریق PC Gamer)، پلامر توضیح داد که می‌خواهد از یک درایو دیسک DEC RA82 استفاده کند که تقریباً ۲۰۰ پوند وزن دارد و تنها ۶۲۲ مگابایت فضای ذخیره‌سازی را در خود جای داده است، تا یونیکس را روی DEC PDP-11/73 خود، یک مینی‌کامپیوتر ۱۶ بیتی از سال ۱۹۸۳، اجرا کند.

پلامر این پروژه را «به‌طرز باشکوهی نابهنگام» خواند و در ویدیوی «کارت‌های SD بی‌ارزش هستند!» خود توضیح می‌دهد که در حالی که او PDP-11/73 را با راه‌حل‌های مدرن‌تر، از جمله درایوهای SCSI واقعی و شبیه‌سازی‌شده، اجرا می‌کرد، اما استفاده از آن‌ها «رضایت‌بخش» نبود. در عوض، پلامر به دنبال «ذخیره‌سازی متناسب با دوره، با مجموعه‌ای زیبا از محدودیت‌ها، آیین‌ها و صداهای خاص خود» بود.

درایو DEC RA82 را وارد کنید. این درایو مربوط به دهه ۱۹۸۰، که با چندین پلاتر ۱۴ اینچی در داخل یک محفظه فلزی بزرگ مجهز شده است، آنقدر حجیم است که پلامر مجبور شد یک بالابر قیچی هیدرولیک بخرد تا آن را در موقعیت خود قرار دهد، و او و پسرش مجبور شدند آن را «مانند یک کشتی اقیانوس‌پیما» در داخل رک خانگی خود جای دهند.

با یک کانکتور اختصاصی DEC و ۱۵ فوت کابل «عجیب و غریب کواکسیال» در دسترس، پلامر با موفقیت RA82 را به PDP-11/73 خود متصل کرد. پس از یک تلاش استرس‌زا برای اولین اجرا، درایو نیاز به فرمت سطح پایین داشت که برای آماده‌سازی داده‌های آینده از طریق درایو انجام شد. با یک جدول پارتیشن جدید و سیستم‌های فایل در جای خود، آماده نصب یونیکس بود.

این ممکن است یک قطعه سخت‌افزاری ده‌ها ساله باشد، اما پلامر ستایش‌های زیادی برای به اشتراک گذاشتن دارد. او توضیح می‌دهد که DEC «سه کار بزرگ را به درستی» با RA82 انجام داده است. این درایو «هوشمند» است و می‌تواند خود را در برابر مشکلات ترمیم کند، با «مغزی» که تشخیص و جداسازی خطا را مدیریت می‌کند. کاربر نهایی نیازی به نگرانی در مورد عناصر فیزیکی، مانند سرعت پلاترها، ندارد، زیرا کنترلر درایو همه اینها را برای شما مدیریت می‌کند.

پلامر مستقیماً به انتقادهای «جالب اما غیرعملی» که از مفسران انتظار دارد پاسخ می‌دهد و می‌گوید که استفاده از این دو دستگاه DEC با هم ارزشش را داشت، توضیح می‌دهد که این یک رویکرد وفادارانه، آموزشی و زیبا است. نمی‌توانید با این موضوع مخالفت کنید – دقیقه آخر ویدیو صداهای باشکوهی را نشان می‌دهد که درایو به کار می‌افتد، حتی اگر کاملاً ساده نباشد.

کارت‌های SD واقعاً بی‌ارزش هستند. درایوهای مدرن ممکن است ساده و آسان برای استفاده باشند، اما نمی‌توان زیبایی شنیدن صدای یک درایو کلاسیک مانند این را که هنوز هم، به نوعی، در قرن ۲۱ کار می‌کند، نادیده گرفت.