در ۹ اکتبر، کتابخانه دانشگاه کمبریج درهای خود را به روی هر کسی که یک فلاپی دیسک قدیمی و یک سوال داشت، گشود: چه چیزی در اینجا وجود دارد؟ جلسه عمومی “Copy that Floppy” آغاز پروژه یک ساله “Future Nostalgia” را رقم زد که به نجات داده‌ها از رسانه‌های مغناطیسی منسوخ شده، پیش از آنکه گذر زمان و زوال اکسید آنها را غیرممکن کند، اختصاص دارد.

ایده یک آزمایشگاه حفاظت مدرن که به مردم کمک می‌کند اسناد قدیمی WordPerfect یا کدهای BASIC گمشده خود را بخوانند، ممکن است عجیب یا جالب به نظر برسد، اما این ابتکار ریشه در فوریت واقعی دارد. این کتابخانه بیش از ۱۵۰ فلاپی دیسک را در مجموعه‌های خود نگهداری می‌کند، از جمله مواردی از آرشیو استیون هاوکینگ، پیش‌نویس‌های اولیه تحقیقاتی، فایل‌های شخصی و نرم‌افزارهایی که برای ماشین‌های از کار افتاده نوشته شده‌اند.

چالش اصلی این است که پوشش‌های مغناطیسی به مرور زمان تخریب می‌شوند و حتی زمانی که فلاپی دیسک‌ها هنوز در وضعیت خوبی هستند، درایوهای مورد نیاز برای خواندن آنها در حال ناپدید شدن هستند. اینجاست که پروژه Future Nostalgia وارد عمل می‌شود.

این پروژه که توسط تیم حفظ دیجیتال کتابخانه رهبری می‌شود، با هدف مستندسازی و رسمی کردن بهترین شیوه‌ها برای بازیابی فلاپی دیسک، شامل روش‌های تمیز کردن و نگهداری، و همچنین حجم کاری تصویربرداری است. همچنین از تخصص جامعه رایانش رترو (قدیمی) بهره می‌برد، که تکنیک‌های آزمون و خطای آنها اغلب تنها دلیل بقای فرمت‌های قدیمی است.

می‌توانید درایوهای فلاپی USB ارزان قیمتی را که آنلاین می‌خرید، فراموش کنید. متخصصان حفظ داده در کمبریج فقط دیسک‌ها را نصب نمی‌کنند و به بهترین‌ها امیدوار نیستند؛ آنها خود سیگنال مغناطیسی خام را نمونه‌برداری می‌کنند. سخت‌افزارهای تخصصی، مانند رابط‌های KryoFlux و Greaseweazle (سخت‌افزار متن‌باز)، تغییرات شار (انتقال شار) — تغییرات کوچک در قطبیت که داده‌ها را کدگذاری می‌کنند — را ثبت کرده و ساختار فایل را بعداً در نرم‌افزار بازسازی می‌کنند. این فرآیند تصویربرداری در سطح شار، به بایگانی‌کنندگان امکان می‌دهد فرمت‌های غیرکامپیوتری را بازیابی کرده و سکتورهای ضعیف یا آسیب‌دیده را که در غیر این صورت خوانده نمی‌شدند، شناسایی کنند.

این پروژه قبلاً توجه گسترده‌تری را به خود جلب کرده است. اوایل این هفته، بخش Future بی‌بی‌سی گزارشی درباره کار کمبریج منتشر کرد و آن را به عنوان بخشی از یک تلاش جهانی برای نجات دانش به دام افتاده در رسانه‌های منسوخ شده معرفی کرد. این گزارش بازدیدکنندگانی را دنبال کرد که فلاپی دیسک‌هایی حاوی آرشیوهای خانوادگی فراموش شده و تحقیقات ده‌ها ساله را تحویل می‌دادند، و بر این نکته تأکید کرد که چقدر داده‌های شخصی و تاریخی اکنون بر روی دیسک‌هایی قرار دارند که تعداد کمی از ماشین‌ها حتی می‌توانند آنها را بخوانند.

حتی زمانی که داده‌ها با موفقیت استخراج می‌شوند، بایگانی‌کنندگان با نبرد دومی برای رمزگشایی انواع فایل‌های مدت‌ها رها شده و واژه‌پردازهای اختصاصی روبرو هستند. به همین دلیل، Future Nostalgia همچنین به دنبال ایجاد یک گردش کار تکرارپذیر و شفاف است که سایر مؤسسات بتوانند آن را به کار گیرند، زیرا با گذشت زمان، دیسک‌های بیشتری روز به روز غیرقابل بازیابی می‌شوند.