یک زندانی محبوس در زندان ایالتی نیوجرسی درباره مشکلات و مصائب مکاتبه با نمایندگان قانونی خود در حالی که با فناوری کامپیوتری باستانی، یعنی فلاپی دیسک‌ها، محدود شده است، نوشته است.

خورخه لوئیس آلوارادو، در مقاله‌ای برای PJP (پروژه روزنامه‌نگاری زندان)، می‌گوید که به دلیل شکاف دیجیتالی تحمیل شده توسط زندان، پیگیری تحولات پرونده‌اش دشوار است. وکلای آلوارادو اسناد را روی فلش درایو ارسال می‌کنند که باید روی یک کامپیوتر خاص در کتابخانه حقوقی به (گاهی اوقات چندین) فلاپی دیسک منتقل شوند. دسترسی به کامپیوتر کتابخانه ممکن است روزها طول بکشد و زمان در طول تجدیدنظرهای قانونی می‌تواند حیاتی باشد.

زندان به زندانیان اجازه می‌دهد تا 20 فلاپی دیسک در سلول‌های خود داشته باشند، اما فلش درایو ممنوع است.

آلوارادو در مقاله خود که اخیراً توسط PJP منتشر شده، گلایه می‌کند: «در داخل زندان ایالتی نیوجرسی، مثل سال 1985 است، جایی که ما به واژه‌پردازهای قدیمی، ماشین‌های تحریر برقی و فلاپی دیسک‌هایی که در دنیای آزاد در حال انقراض هستند، متکی هستیم.» در حالی که می‌توانیم درک کنیم چرا زندان‌ها جدیدترین فناوری‌های کامپیوتری را در اختیار هر زندانی قرار نمی‌دهند، ترجیح فلاپی دیسک‌ها بر فلش درایوها تا حدی خودسرانه به نظر می‌رسد.

می‌توان گفت که استفاده عمومی از فناوری فلش درایو USB 20 سال پیش رایج شد. صعود آنها به طور مرتب با حذف درایو فلاپی ساده به عنوان یک جزء استاندارد یک کامپیوتر از پیش ساخته شده همزمان شد.

علاوه بر این، هر مزیتی که فلش درایوهای USB نسبت به فلاپی‌ها 20 سال پیش داشتند، به اوج‌های جدیدی از قابلیت استفاده رسیده‌اند. اکنون فلش درایوها سریع‌تر، پرظرفیت‌تر و بسیار مقرون به صرفه هستند. حتی در بسته‌های چندتایی فروخته می‌شوند – نه به اندازه بسته‌های 50 یا 100 تایی رایج فلاپی دیسک‌ها، اما مردم به این تعداد زیاد نیاز ندارند.

مشکلات ظرفیت و قابلیت اطمینان

آلوارادو مشکلات فلاپی دیسک‌ها را در سال 2025 از دیدگاه شخصی خود برجسته می‌کند. او شکایت می‌کند: «یک خلاصه حقوقی واحد به راحتی می‌تواند حافظه دو فلاپی دیسک را اشغال کند.» به یاد داشته باشید، ظرفیت فلاپی دیسک‌های HD کامپیوتر فقط تا 1.44 مگابایت بود. برای رسانه‌های قابل جابجایی با ظرفیت بهتر در دوران فلاپی، باید روی رسانه‌های گران‌تری مانند دیسک‌های Zip یا SyQuest سرمایه‌گذاری می‌کردید. رونق بزرگ رایت CD خانگی حدود سال 2000 رخ داد.

مشکل دیگری که آلوارادو با فلاپی‌ها دارد این است که «فلاپی دیسک‌ها نیز به راحتی خراب می‌شوند.» درس‌هایی که به سختی آموخته شده‌اند به این معنی است که زندانیان باید در میان منابع محدود فلاپی دیسک خود، پشتیبان‌گیری انجام دهند. نویسنده PJP همچنین اشاره می‌کند که فلاپی‌ها ذاتاً در حال نابودی هستند، زیرا هیچ شرکتی از سال 2011 رسانه جدیدی تولید نکرده است. در واقع، سونی خطوط تولید فلاپی خود را در آن سال تعطیل کرد.

برخی استدلال می‌کنند که زندان‌ها نباید جدیدترین فناوری‌های کامپیوتری را در اختیار زندانیان قرار دهند. با این حال، این باید با فراهم کردن منابع کافی برای کسانی که پشت میله‌ها هستند تا برای آزادی خود دفاع کنند، متعادل شود. برخی مطالعات نشان می‌دهد که بین 4 تا 6 درصد از زندانیان در زندان‌های ایالات متحده بی‌گناه هستند.

برای دریافت اخبار، تحلیل‌ها و بررسی‌های به‌روز ما در فیدهای خود، در Google News را دنبال کنید. حتماً روی دکمه دنبال کردن کلیک کنید.