لیپ-بو تان، مدیرعامل اینتل، در سخنرانی خود درباره بازگشت صنعت تراشه آمریکا، فاش کرد که معماری‌های جدید حافظه – که زمانی یک کسب‌وکار کالایی محسوب می‌شدند – اکنون از نظر استراتژیک جذاب هستند و یکی از پروژه‌های مورد علاقه او به شمار می‌روند. او همچنین اشاره کرد که صنعت حافظه برای نوآوری آماده است و به بررسی راه‌هایی برای انباشت حافظه روی CPU نیز اشاره کرد.

پس از سال‌ها که حافظه یک کالای عمومی بود، در فصول اخیر به یک دارایی استراتژیک تبدیل شده و احتمالاً برای مدتی نیز چنین خواهد ماند. به همین دلیل، تولیدکنندگان پیشرو 3D NAND و DRAM ناگهان به شرکت‌های بسیار سودآوری تبدیل شدند، چیزی که مدیرعامل اینتل به خوبی از آن آگاه است: «من قبلاً می‌گفتم، ‘در حافظه سرمایه‌گذاری نکنید زیرا نوعی کسب‌وکار کالایی است،’ اما اکنون اوضاع فرق کرده است.» تان افزود: «فناوری‌های جدید زیادی در حال ظهور هستند. بنابراین، ما در حال بررسی یکی از پروژه‌های مورد علاقه من، یعنی برخی از معماری‌های جدید حافظه هستیم. فکر می‌کنم شما هم خبر را دیدید: من دوست خوبم، سئوک-هی لی، که قبلاً SK Hynix را اداره می‌کرد، استخدام کردم. پس شما تا حدودی می‌دانید که من به چه چیزی فکر می‌کنم. ما هنوز آماده رونمایی از آن نیستیم.»

تان هیچ جزئیاتی درباره این پروژه مورد علاقه فاش نکرد و حتی مشخص نکرد که آیا این پروژه یکی از ابتکارات استراتژیک شخصی او در اینتل است یا ابتکاری در یکی از شرکت‌هایی که او در آن‌ها سرمایه‌گذاری کرده است. او اشاره کرد که انباشت حافظه روی CPU می‌تواند بسیار منطقی باشد، هرچند توضیحات بیشتری نداد. اظهارات تان همچنین پس از افشای پتنت Intel XBM که واسط سیلیکونی HBM را حذف می‌کند، مطرح شد.

تان گفت: «فکر می‌کنم CPU و حافظه، راه‌های زیادی وجود دارد که می‌توانیم واقعاً آن‌ها را با هم انباشت کنیم. و همچنین سعی کنیم معماری جدیدی برای حافظه پیدا کنیم. فکر می‌کنم به نوعی در حافظه، نوآوری‌های زیادی وجود ندارد. بنابراین، این یک حوزه واقعاً خوب است.»

همه در صنعت به یاد ندارند، اما اینتل در سال ۱۹۶۸ به عنوان یک شرکت تولیدکننده حافظه شروع به کار کرد و تا دهه هشتاد، زمانی که شرکت‌های ژاپنی پیشتاز شدند و اینتل پس از متحمل شدن ضررهای سنگین مجبور به خروج کامل از بازار شد، یک تولیدکننده حافظه بسیار موفق بود. از آن زمان، این شرکت تلاش کرده است تا با NAND و Optane به بازار حافظه بازگردد، یا حداقل از نوع جدیدی از حافظه با RDRAM بهره‌برداری کند. در هر سه مورد، این شرکت بدون متحمل شدن ضررهای قابل توجه، ابتکارات حافظه خود را رها کرد.

با توجه به سودآوری فعلی تولیدکنندگان 3D NAND و DRAM، تولید حافظه قطعاً دوباره یک کسب‌وکار خوب است و برای مدتی سودآور خواهد ماند. با این حال، برای ورود مجدد به این بازار، شرکت‌هایی مانند اینتل به سرمایه برای ساخت حداقل یک کارخانه، تحقیق و توسعه برای توسعه فناوری‌های فرآیندی رقابتی و زمان نیاز دارند. در حالی که مجوز گرفتن یک فناوری – با فرض اینکه یک شرکت سرمایه دارد – یک گزینه است، ما به شدت تردید داریم که در این مرحله اینتل تمایل داشته باشد سرمایه را در حافظه سرمایه‌گذاری کند و نه در محصولات اصلی و کسب‌وکارهای ریخته‌گری خود. علاوه بر این، با توجه به این واقعیت که این شرکت برای تبدیل شدن به یک رقیب قوی در بازار ریخته‌گری در تلاش است و پس از عدم دستیابی به اهداف استراتژیک، از کسب‌وکارهای 3D NAND و 3DXPoint/Optane خارج شده است، مشخص نیست که سرمایه‌گذاران چگونه به چنین سرمایه‌گذاری‌هایی واکنش نشان خواهند داد.