تیپ رزمی سوم (3rd BCT) از لشکر یکم سواره‌نظام در رزمایش نیمه‌سالانه Combined Resolve در آلمان شرکت کرد. در این رزمایش، این تیپ با یک واحد اختصاصی OPFOR (نیروی متخاصم) ارتش آمریکا روبرو شد که توسط تیپ سامانه‌های بدون سرنشین ۴۱۲، معروف به 412 Nemesis، تقویت شده بود. 412 Nemesis یک واحد نخبه اوکراینی چندحوزه‌ای است که عمدتاً پهپادها را عملیاتی می‌کند. به گزارش وال استریت ژورنال، این واحد ۳۵۰۰ نفری که وظیفه حمله به OPFOR را داشت، بسیاری از تانک‌ها و سایر خودروهای زرهی خود را در طول درگیری‌های شبیه‌سازی‌شده از دست داد.

تیپ رزمی سوم یک واحد بسیار قدرتمند است و به طور سنتی به تانک‌های M1 آبرامز، خودروهای جنگی M2 و M3 بردلی، هویتزرهای M109 پالادین و موارد دیگر مجهز بوده است. این تیپ همچنین دارای اپراتورهای جنگ الکترونیک و ضد پهپاد استاندارد برای محافظت از وسایل نقلیه خود در برابر تهدیدات جدید بود. اما با وجود زره و قدرت آتش چشمگیر تجهیزاتش و حفاظت اضافی نیروهای متخصص ضد پهپاد خود، تیپ رزمی سوم همچنان در برابر پهپادهای کوچک و چابک 412 Nemesis شانسی نداشت. مشخص شد که بزرگترین دارایی‌های تیپ رزمی سوم، بزرگترین نقطه ضعف آن هستند. همانطور که وسایل نقلیه سنگین در میدان نبرد مانور می‌دادند، ستون‌هایی از گرد و غبار ایجاد می‌کردند که شناسایی آن‌ها را توسط پهپادهای شناسایی اوکراینی آسان می‌کرد. از آنجا، اپراتورهای پهپاد 412 Nemesis این شکارچیان فلزی را به اهدافی آسان تبدیل کردند، زیرا یا بمب‌ها یا مواد منفجره را از پهپادهای تهاجمی پرسه زن رها می‌کردند یا از پهپادهای دید اول شخص (FPV) برای برخورد مستقیم با اهدافشان استفاده می‌کردند.

از آنجایی که این یک رزمایش است، هیچ تلفات واقعی وجود نداشت — در عوض، تانک‌های آسیب‌دیده یا منهدم‌شده با یک پهپاد تهاجمی که بالای سرشان پرواز می‌کند، علامت‌گذاری می‌شوند. پس از اینکه یک ناظر “کشتن” رسمی را تأیید کرد، وسیله نقلیه به عقب فرستاده می‌شود تا “دوباره ظاهر شود” و بازی جنگی را ادامه دهد.

وال استریت ژورنال اشاره کرد که ایالات متحده پیشگام استفاده از پهپادها در میدان نبرد بوده و اغلب از آنها برای شناسایی و حتی حملات دوربرد استفاده می‌کرده است. حتی امروز، نیروی دریایی ایالات متحده در حال توسعه یک پهپاد سوخت‌رسان هوایی است تا دارایی‌های مهم‌تری مانند F/A-18 Strike Eagle را از وظایف عادی (اما مهم) مانند سوخت‌گیری هوایی آزاد کند. با این حال، اوکراینی‌ها استفاده از جنگ پهپادی کوتاه‌برد را در دفاع از کشورشان در برابر تهاجم روسیه در سال ۲۰۲۲ به خوبی فرا گرفته‌اند. این جنگ اکنون بیش از چهار سال است که ادامه دارد و استفاده موفق اوکراین از پهپادها به آنها کمک کرده است تا روس‌ها را از پیشروی بیشتر به داخل کشور باز دارند. اوکراین علاوه بر استفاده تاکتیکی از پهپادها در خطوط مقدم، استقرار استراتژیک آنها را نیز آغاز کرده و حملاتی را در عمق خاک روسیه انجام داده و زیرساخت‌های بنزین در سیبری را هدف قرار داده است، که بیش از ۱۵۰۰ مایل (۲۵۰۰ کیلومتر) از محل پرتاب آن فاصله دارد.

تجربه بیشتر واحدهای نیروهای مسلح آمریکا و ناتو در برابر شورشیان با تسلیحات ضعیف (اما همچنان خطرناک) بوده است، بنابراین رزمایش‌هایی مانند این برای حفظ برتری آنها حیاتی است. اگرچه تیپ رزمی سوم در درگیری‌های اولیه خود در برابر OPFOR و 412 Nemesis “نابود” شد، اما عملکرد آن به تدریج بهبود یافت و سربازان آن در پراکنده کردن واحدهای خود برای دشوارتر کردن هدف‌گیری، و همچنین پوشش و پنهان‌سازی، ماهرتر شدند و شناسایی آنها را برای پهپادهای شناسایی از راه دور دشوارتر کردند.

در حالی که برخی استدلال می‌کنند که جنگ پهپادی تانک‌ها را منسوخ کرده است، برخی افسران در ارتش آمریکا معتقدند که این تنها در صورتی صادق است که وضعیت به بن‌بست کشیده شده باشد، مانند وضعیت فعلی در خطوط مقدم اوکراین. اگر شکافی در خطوط ظاهر شود و هر دو طرف بخواهند از آن بهره‌برداری کنند، جنگ متحرک همچنان به تلاش ترکیبی تانک‌ها، خودروهای زرهی، توپخانه متحرک، پشتیبانی هلیکوپتر و پیاده‌نظام نیاز خواهد داشت. با این حال، فرماندهان اوکراینی مخالفند و می‌گویند که در تجربه آنها، پهپادها جنگ مانوری را حداقل در حال حاضر غیرممکن کرده‌اند.

کشورهای سراسر جهان نیز تهدیدی را که پهپادها برای نیروهایشان دارند، به رسمیت می‌شناسند. بنابراین، حتی در حالی که آنها واحدهای پهپادی خود را می‌سازند، در تلاشند تا مقابله‌های مؤثری برای آنها توسعه دهند، مانند این سیستم مایکروویو از لاکهید مارتین یا لیزر ضد پهپاد قابل حمل چینی. اگر این دستگاه‌ها به خط مقدم برسند و در برابر حملات پهپادی مؤثر واقع شوند، می‌توانند تعادل را تغییر داده و به یک طرف برتری نسبت به دیگری بدهند.