SPhotonix می‌گوید فناوری به اصطلاح کریستال حافظه 5D خود را از آزمایشگاه خارج کرده و به استقرار در دنیای واقعی نزدیک‌تر کرده است. این شرکت برنامه‌هایی را برای آزمایش سیستم‌های ذخیره‌سازی سرد مبتنی بر شیشه در مراکز داده طی دو سال آینده، طبق اظهارات انجام شده در مصاحبه با The Register، تشریح کرده است. این استارتاپ بریتانیایی که از تحقیقات دانشگاه ساوتهمپتون نشأت گرفته و در سال 2024 تأسیس شده است، این اعلامیه را به همراه جزئیات اولین دور تأمین مالی خارجی خود منتشر کرد.

رسانه ذخیره‌سازی این شرکت یک صفحه شیشه‌ای سیلیس ذوب شده است که با استفاده از لیزر فمتوثانیه داده‌ها را در ساختارهای نانومقیاس رمزگذاری می‌کند. اطلاعات در پنج بعد ذخیره می‌شوند: سه مختصات فضایی (x, y, z)، به علاوه جهت‌گیری و شدت نانوساختارها، که به صورت نوری با استفاده از نور پلاریزه خوانده می‌شوند. SPhotonix ادعا می‌کند که یک دیسک شیشه‌ای 5 اینچی می‌تواند تا 360 ترابایت داده را در خود جای دهد، و این رسانه برای 13.8 میلیارد سال — سن تخمینی جهان — پایدار طراحی شده است، با فرض عدم وجود حوادث خارجی در طول مسیر.

به گفته SPhotonix، نمونه‌های اولیه فعلی آن به سرعت نوشتن حدود 4 مگابایت بر ثانیه و سرعت خواندن تقریباً 30 مگابایت بر ثانیه دست می‌یابند. این ارقام فناوری را بسیار پایین‌تر از سیستم‌های آرشیوی موجود امروزی قرار می‌دهد، اما این شرکت یک نقشه راه منتشر کرده است که سرعت‌های خواندن و نوشتن پایدار 500 مگابایت بر ثانیه را در سه تا چهار سال آینده هدف قرار می‌دهد.

این شرکت هزینه‌های اولیه سیستم را تقریباً 30,000 دلار برای یک دستگاه نوشتن و 6,000 دلار برای یک دستگاه خواندن تخمین می‌زند، با انتظار یک دستگاه خواندن قابل استقرار در میدان در حدود 18 ماه. SPhotonix می‌گوید تاکنون 4.5 میلیون دلار جمع‌آوری کرده است و اکنون در حال کار برای حرکت از سطح آمادگی فناوری (TRL) 5 به TRL 6 است که معمولاً شامل اعتبارسنجی در محیط‌های عملیاتی مرتبط به جای تنظیمات آزمایشگاهی کنترل شده است.

از نظر طول عمر، این شرکت رسانه را ذاتاً جدا از شبکه (air gapped) توصیف می‌کند، که برای حفظ داده‌ها نیازی به برق ندارد و برای آرشیوهایی که تأخیر دسترسی 10 ثانیه یا بیشتر قابل قبول است، مناسب است.

SPhotonix تنها شرکتی نیست که به دنبال ذخیره‌سازی سرد غیرمغناطیسی است. مایکروسافت رسانه‌های شیشه‌ای را تحت برنامه Project Silica خود به صورت عمومی آزمایش کرده است، در حالی که استارتاپ‌های دیگری مانند Cerabyte جایگزین‌های مبتنی بر سرامیک را که برای سیستم‌های کتابخانه رباتیک طراحی شده‌اند، ترویج می‌کنند. آنچه رویکرد SPhotonix را متمایز می‌کند، تمرکز آن بر مجوز دادن به رسانه و پلتفرم نوری در معماری‌های مراکز داده موجود است تا ساخت یک سرویس ذخیره‌سازی کامل.

اینکه آیا شیشه 5D SPhotonix می‌تواند از نمایش‌های چگالی چشمگیر به عملکرد رقابتی در سطح سیستم منتقل شود، تعیین خواهد کرد که آیا این فناوری به یک رسانه آرشیوی خاص تبدیل می‌شود یا یک راه‌حل ذخیره‌سازی قابل دوام در مراکز داده مدرن.