گروه وودافون و وودافون اوکراین قرار است با همکاری یکدیگر یک کابل زیردریایی جدید در دریای سیاه بسازند که اروپا و آسیا را به هم متصل می‌کند و در عین حال روسیه را دور می‌زند. طبق گزارش The Express، کار بر روی سیستم کابل زیردریایی کاردسا قرار است در سال ۲۰۲۷ در بلغارستان آغاز شود و کشورهای دیگر نیز به زودی از آن پیروی خواهند کرد. این کابل همچنین از اوکراین جنگ‌زده عبور خواهد کرد، اما تنها در مناطق امن بین‌المللی شناخته شده. انتظار می‌رود این پروژه بیش از ۱۰۰,۰۰۰,۰۰۰ یورو (بیش از ۱۱۶ میلیون دلار) هزینه داشته باشد، اما اتصال را در کشورهایی که به هم متصل می‌کند بهبود می‌بخشد و حتی ممکن است سرمایه‌گذاری‌های بیشتری را در مراکز داده و هوش مصنوعی تحریک کند. مهم‌تر از آن، این کابل روسیه را دور می‌زند، کشوری که از اواخر سال ۲۰۲۴ مظنون به خرابکاری در چندین کابل زیردریایی بوده است.

در حال حاضر، نقشه کابل‌های زیردریایی تنها یک کابل زیردریایی را نشان می‌دهد که کل دریای سیاه را طی می‌کند و گرجستان را به بلغارستان متصل می‌کند. در حالی که چند کابل دیگر در منطقه وجود دارد، آنها عمدتاً کشورهای همسایه مانند روسیه و گرجستان، و بلغارستان و ترکیه را به هم متصل می‌کنند. پروژه کاردسا سه کشور همسایه — گرجستان، ترکیه و بلغارستان — را به هم متصل می‌کند و سپس از دریا عبور کرده و در اوکراین به خشکی می‌رسد و یک نقطه اتصال دیگر بین اروپا و آسیا اضافه می‌کند که از مدیترانه عبور نمی‌کند.

این اتصال اضافی حیاتی است زیرا دولت‌ها و بازیگران غیردولتی آسیب‌پذیری اتصالات زیردریایی جهانی را کشف می‌کنند. فقط ماه گذشته، چندین کابل مختل شدند در دریای سرخ، که اتصال بین اروپا، آسیا و خاورمیانه را به خطر انداخت. بنابراین، مسیرهای متعدد که از مناطق جغرافیایی مختلف عبور می‌کنند، تنوع مسیر اینترنت، یا گزینه مسیریابی ترافیک از طریق کابل‌های مختلف را ارائه می‌دهند.

به این ترتیب، حتی اگر یک کابل از کار بیفتد یا مورد حمله قرار گیرد، کابل‌های دیگر می‌توانند اتصال را به عهده بگیرند و انعطاف‌پذیری اینترنت جهانی را افزایش دهند. متا این را درک کرده است و در حال برنامه‌ریزی یک کابل زیردریایی جهانی ۵۰,۰۰۰ کیلومتری است که ایالات متحده، برزیل، آفریقا، هند و استرالیا را به هم متصل خواهد کرد. مسیریابی پیشنهادی از نقاط داغ ژئوپلیتیکی جهانی، مانند اروپای شمالی، خاورمیانه و تنگه مالاکا اجتناب می‌کند.

با این حال، مسیریابی کابل‌های زیردریایی برای جلوگیری از تهدیدات همیشه برای ملت‌های درون یک منطقه امکان‌پذیر نیست، بنابراین شرکت‌ها و کشورها شروع به برداشتن گام‌هایی برای محافظت از آنها کرده‌اند. به عنوان مثال، شرکت آلمانی AP Sensing فناوری حسگر فیبر نوری توزیع شده را توسعه داد که از سونار برای شناسایی خرابکاری در کابل‌های فیبر نوری استفاده می‌کند. ناتو نیز شروع به استفاده از پهپادها برای محافظت از زیرساخت‌های زیردریایی کرده است، در حالی که تایوان گشت‌زنی‌های خود را افزایش می‌دهد برای محافظت از ۲۴ کابل خود.