بیش از ۱۵۳ میلیون گواهینامه رانندگی و اسناد هویتی آمریکا و کانادا برای مدت کوتاهی در دارک وب به فروش گذاشته شدند. این اطلاعات از سرویسی به نام «نکسوس» نشأت گرفته که ظاهراً دادهها را از شرکت IDScan، یک ارائهدهنده خدمات احراز هویت، جمعآوری کرده است. برایان کربس، روزنامهنگار امنیت سایبری، با مشاهده گواهینامه رانندگی خود و اطلاعات وزیر دفاع آمریکا در این پایگاه داده، متوجه این نشت گسترده شد. تحقیقات نشان داد که دادهها معتبر بوده و قربانیان عمدتاً از شرکتهایی مانند هرتز و Planet13 استفاده کرده بودند.
این نشت عظیم، نگرانیهای جدی در مورد سرقت هویت و نقض حریم خصوصی ایجاد میکند، زیرا گواهینامهها حاوی اطلاعات حساسی هستند. افبیآی تحقیقات رسمی خود را آغاز کرده است. کارشناسان حریم خصوصی نیز نسبت به آسیبپذیری دادههای شخصی و افزایش خطرات برای افراد آسیبپذیر هشدار میدهند.
محققان KAIST با همکاری دانشگاههای سنگاپور، ابزار گیرهای LED به نام SweepLED را توسعه دادهاند که با یک اپلیکیشن هوش مصنوعی، دوربینهای مخفی را شناسایی میکند. این ابزار ۷ دلاری با اتصال مغناطیسی به گوشی، از یک شبکه نوری LED استفاده میکند که جهت خود را تغییر داده و الگوهای بازتاب منحصر به فرد لنز دوربینها را تشخیص میدهد. SweepLED با دقت ۹۳.۹٪، پیشرفت قابل توجهی نسبت به روشهای دستی و اپلیکیشنهای مستعد خطای کاذب است.
مشکل دوربینهای مخفی در مکانهای خصوصی مانند هتلها و اتاقهای پرو، به ویژه در شرق آسیا، رو به افزایش است. SweepLED راه حلی سریعتر، قابل اعتمادتر و آسانتر برای محافظت در برابر چشمچرانی ارائه میدهد. اما این ابزار در برابر دوربینهای امنیتی بدون حفاظت یا عینکهای هوشمند که بدون اطلاع فیلمبرداری میکنند، کارایی ندارد. نیروی هوایی آمریکا نیز به دلیل نگرانیهای امنیتی، استفاده از گجتهای مشابه را در پایگاههای خود ممنوع کرده است.
دستگیری و استرداد پیتر استوکس، هکر ۱۹ ساله، به اتهام جرایم دیجیتال، به لطف تلهمتری داخلی ویندوز مایکروسافت و شناسه جهانی دستگاه (GDID) او صورت گرفت. افبیآی با احضار مایکروسافت، به گزارشهای تلهمتری حاوی GDID استوکس و وبسایتهای بازدید شده توسط او دست یافت. این اولین مورد عمومی است که GDID ویندوز به عنوان شناسه ردیابی و حاوی دادههای تلهمتری استفاده شده است. این موضوع بحثهای جدی را در مورد جمعآوری دادهها توسط ویندوز (که به طور پیشفرض فعال است و گزینه سادهای برای غیرفعال کردن کامل ندارد) و حریم خصوصی کاربران برانگیخته است.
این پرونده نشان میدهد که شرکتهای فناوری بزرگی چون مایکروسافت، گوگل و اپل در ردیابی کاربران با مقامات همکاری میکنند. اگرچه VPN برای ناشناس ماندن توصیه میشود، اما تنها گام اول است و در برابر روشهای پیچیدهتر مانند اثرانگشتگیری دستگاه و مرورگرها که میتوانند یک بازدیدکننده را به طور منحصر به فرد شناسایی کنند، کافی نیست. این حادثه یادآور مهمی است که حریم خصوصی دیجیتال چقدر آسیبپذیر است و کاربران باید از روشهای متعدد ردیابی آگاه باشند.
مقامات هلندی ظاهراً یکی از سرورهای VPN شرکت کانادایی وینداِسکِرایب را بدون حکم قضایی توقیف کردهاند. وینداِسکِرایب ادعا میکند سرورهایش از نوع دیسک رم هستند و دادهها را دائمی ذخیره نمیکنند، لذا مقامات تنها یک نصب استاندارد اوبونتو را در آن خواهند یافت. این شرکت بر سیاست عدم ثبت داده (no-logs) خود تأکید دارد و تا کنون به دلیل عدم وجود اطلاعات، به هیچ درخواست قانونی پاسخ نداده است. وینداِسکِرایب میگوید مقامات این بار بدون درخواست قبلی، سرور را برای جستجوی لاگها برداشتهاند.
این رویداد سوالاتی جدی در مورد امنیت VPN و حریم خصوصی کاربران مطرح میکند. با وجود اینکه دیسکهای رم پس از قطع برق دادهها را حفظ نمیکنند، کارشناسان اشاره میکنند که رویه استاندارد، روشن نگه داشتن سرور توقیف شده برای ضبط حافظه زنده (RAM) در آزمایشگاه پزشکی قانونی است. این رویداد حفاظتهای وینداِسکِرایب را به چالش میکشد و نشان میدهد که ناشناس بودن کامل VPN نیازمند اقدامات احتیاطی کاربر است.