گزارشها نشان میدهد اپل و انویدیا برای تولید و بستهبندی برخی پردازندههای غیرهستهای خود، اینتل را در ایالات متحده تا سال ۲۰۲۸ در نظر گرفتهاند. این تصمیم عمدتاً ناشی از نگرانیهای ژئوپلیتیکی، فشارهای دولت آمریکا، تعرفههای احتمالی و محدودیتهای ظرفیت تولید است. اپل قصد دارد پردازندههای سری M ردهپایین برای مکها را در اینتل تولید کند، در حالی که انویدیا به دنبال ساخت دایهای ورودی/خروجی و بستهبندی ۲۵ درصد از پردازندههای گرافیکی Feynman خود در تاسیسات اینتل است. این حرکت استراتژیک با هدف تنوع بخشیدن به زنجیره تأمین و کاهش ریسکها است.
این طرح با چالشهای فنی مهمی روبروست. اینتل باید ظرفیت کافی برای فرآیندهای پیشرفته ۱۸A یا ۱۴A را فراهم کرده و انتقال آسان طراحیهای تراشه از TSMC را ممکن سازد. برای انویدیا، پردازندههای گرافیکی Feynman با مصرف توان بالا (۵ تا ۶ کیلووات) به بستهبندی پیشرفتهای مانند CoWoS-L با IVR نیاز دارند. فناوریهای EMIB و Foveros اینتل شاید بدون بازطراحی GPU پاسخگو نباشند، که میتواند انویدیا را به انتظار برای قابلیتهای بستهبندی پیشرفته TSMC در آمریکا سوق دهد.
دولت هلند در اقدامی بیسابقه، کنترل شرکت تراشهساز نکسپریا را از مالک چینی آن، وینگتک، مصادره کرده است. این اقدام به دلیل نگرانیهای امنیتی و برای حفاظت از دانش فناوری حیاتی و جلوگیری از انتقال آن به شرکت مادر چینی صورت گرفته است. دولت هلند تاکید دارد که حفظ این قابلیتهای تکنولوژیک در خاک هلند و اروپا ضروری است. نکسپریا تولیدکننده قطعات سیلیکونی اساسی است و وینگتک نیز در لیست نهادهای ایالات متحده به عنوان یک نگرانی امنیتی قرار دارد.
این تصمیم پس از سیگنالهای حاد از کاستیهای اداری جدی در شرکت اتخاذ شد. دولت هلند معتقد است از دست دادن این قابلیتها میتواند امنیت اقتصادی هلند و اروپا را به خطر اندازد. این رویداد اهمیت فزاینده شرکتهای نیمهرسانا را برای دلایل دفاعی استراتژیک و توسعه هوش مصنوعی برجسته میکند و بازتابدهنده روند جهانی به سمت ایجاد قابلیتهای تولید نیمهرسانا و مراکز داده هوش مصنوعی بومی است.
هاوارد لوتنیک، وزیر بازرگانی آمریکا، از توافق مهم نیمهرسانا با تایوان خبر داد. هدف، تقویت تولید داخلی تراشه در ایالات متحده و کاهش وابستگی به تامینکنندگان خارجی است، با برنامهریزی برای تولید ۴۰ درصد نیازهای ملی در آمریکا. لوتنیک به صراحت به هدف چین برای «تصرف» تایوان اشاره کرد و تاکید نمود که تمرکز تولید نیمهرسانا در تایوان، که بخش عمدهای از تراشههای پیشرفته جهان را تولید میکند، یک خطر ژئوپلیتیکی بزرگ است.
دولت آمریکا، با بازتفسیر قانون CHIPS و علم، به دنبال افزایش تولید داخلی است و یک قانون پیشنهادی ۱:۱ تراشه را مطرح کرده. TSMC در آریزونا کارخانه میسازد و ۱۰۰ میلیارد دلار سرمایهگذاری کرده، اما هنوز تعهدی برای آوردن پیشرفتهترین پلتفرمهای ۲ نانومتری خود به آمریکا نداده است. تایوان نیز با انتقال پیشرفتهترین فناوری خود به خارج از کشور مقاومت نشان داده و تاکید دارد که TSMC فرآیندهای تولید پیشرفته خود را در تایوان حفظ خواهد کرد.
