کمبود تراشههای حافظه ناشی از هوش مصنوعی که پیش از این بر بازار رایانه شخصی تأثیر گذاشته بود، اکنون بخش خودروسازی را نیز تحت تأثیر قرار داده است. جنرال موتورز انتظار افزایش 0.3 درصدی قیمت خودروهای جدید را دارد و BYD قیمت ویژگیهای کمک راننده را 20 درصد بالا برده است. این افزایش قیمتها عمدتاً به دلیل افزایش هزینههای قطعات، به ویژه DRAM، است. هیوندای نیز خواستار تقویت زنجیره تأمین محلی تراشه شده است.
نیاز خودروهای مدرن به حافظه به سرعت در حال افزایش است؛ از 90 گیگابایت در 2023 تا 278 گیگابایت در 2026، و خودروهای خودران سطح 4 به حداقل 300 گیگابایت رم نیاز دارند. حافظههای خودرویی قطعات تخصصی هستند که باید در برابر شرایط سخت محیطی مقاومت کنند. ادامه این کمبود میتواند منجر به تأخیر در تحویل و کاهش دسترسی به خودروها شود که برای خریداران خبر بدی است.
رونق هوش مصنوعی و تقاضای فزاینده مراکز داده بزرگ، به کمبود شدید تراشههای DRAM و NAND Flash در بازار جهانی دامن زده است. Transcend به دلیل تاخیرهای مکرر از SanDisk و Samsung، با مشکلات جدی در تولید و تحویل SSDها، کارتهای SD و فلشدرایوهای خود روبرو شده است. این کمبودها باعث افزایش ۵۰ تا ۱۰۰ درصدی هزینههای تامین Transcend در هفته گذشته شده و انتظار میرود حداقل برای سه تا پنج ماه آینده ادامه یابد که به معنای طولانیتر شدن زمانهای تحویل و افزایش قیمتها برای مصرفکنندگان است.
این بحران تنها به Transcend محدود نیست و کل بازار قطعات کامپیوتری را تحت تاثیر قرار داده است. قیمت هارد دیسکها، SSDها و RAM به طور چشمگیری افزایش یافته و شایعاتی مبنی بر افزایش قیمت کارتهای گرافیک و پردازندههای Intel نیز وجود دارد. کمبود GDDR7 حتی ممکن است بر عرضه نسل جدید کارتهای انویدیا تاثیر بگذارد. اولویتدهی سازندگان تراشه به مشتریان بزرگ مراکز داده، وضعیت را برای مصرفکنندگان عادی که قصد خرید یا ارتقاء کامپیوتر دارند، دشوار و پرهزینه کرده است.
رئیس و مدیرعامل TSMC، سی. سی. وی، اعلام کرده که ظرفیت تولید گرههای پیشرفته این شرکت، به ویژه برای تقاضای هوش مصنوعی، حدود سه برابر کمتر از نیاز مشتریان اصلی است. او وضعیت کمبود ویفر را بحرانی توصیف کرد و با وجود توسعههای اخیر، مقیاس تقاضای هوش مصنوعی را فراتر از انتظارات دانست. این کمبود بر تولید تراشههای حیاتی برای شرکتهایی مانند انویدیا، AMD، گوگل، آمازون و اپل تأثیر میگذارد.
علاوه بر ظرفیت فیزیکی، محدودیتهایی نظیر دسترسی به ابزارهای EUV، زیرساختهای برق و نیروی کار ماهر نیز وجود دارد. TSMC برای افزایش تولید در آریزونا، کوماموتو و درسدن سرمایهگذاری کرده، اما انتظار میرود این تأسیسات تا سال ۲۰۲۶ نتوانند تولید انبوه ۳ نانومتری یا ۲ نانومتری را آغاز کنند. این وضعیت نشان میدهد که در دسترس بودن سیلیکون پیشرو در آینده نزدیک، همچنان یک عامل کلیدی و محدودکننده برای توسعه محصولات جدید در صنعت فناوری خواهد بود.