در یک پرونده قضایی اخیر، سونی ادعا کرده که مصرفکنندگان منطقی نباید باور کنند که مالک بازیهای دیجیتالی خریداری شده در پلیاستیشن استور هستند، بلکه تنها مجوز استفاده محدود دارند. در مقابل، ویکی حقوق مصرفکننده فهرستی از حداقل ۴۴ مورد مستند و صدها مثال دیگر را جمعآوری کرده که در آنها خود سونی به صراحت از واژگان “مالکیت” برای توصیف بازیهای دیجیتال استفاده کرده است. این پرونده بیشتر به شفافیت برای مصرفکننده و نحوه ارائه محصول مربوط میشود تا مالکیت معنوی اصلی.
این موضوع با اعلام سونی مبنی بر توقف تولید دیسکهای بازی از سال ۲۰۲۸ و حرکت کامل به سمت فروش دیجیتال، اهمیت بیشتری یافته است. خشم گیمرها نه تنها به دلیل پایان دیسکها، بلکه به خاطر درک این واقعیت است که خریدهای دیجیتالی آنها در هر زمان قابل سلب شدن هستند. این پرونده میتواند به داوری خصوصی کشیده شود یا در دادگاه علنی کالیفرنیا سابقه قانونی مهمی ایجاد کند، که برای شفافیت حقوق مصرفکننده حیاتی است.
سونی اعلام کرده که از ژانویه ۲۰۲۸، تولید دیسکهای فیزیکی برای بازیهای جدید پلیاستیشن متوقف میشود. این خبر جنجالی، بسیاری را به این باور رساند که محدودیت خرید یک عدد درایو دیسک PS5، پاسخی به خرید هیجانی است. اما مشخص شد که این محدودیت حداقل از مارس ۲۰۲۵، یعنی بیش از یک سال قبل از اعلام سونی، در PlayStation Direct وجود داشته است. این درایو برای اجرای بازیهای فیزیکی و بلوری روی PS5 Digital Edition و PS5 Pro ضروری است و قیمت آن در بازار ثانویه افزایش یافته است.
تصمیم سونی به توقف تولید دیسکهای فیزیکی، واکنشهای گستردهای را در پی داشته است. طومارهای متعددی با دهها هزار امضا از سونی خواستهاند تا در تصمیم خود تجدید نظر کند و حتی شرکتهایی مانند گیتهاب نیز به این موضوع کنایه زدهاند. با این حال، به نظر میرسد برنامههای سونی برای حرکت کامل به سمت فرمت دیجیتال قطعی است. کارخانه تولید دیسک آن در اتریش در حال تغییر کاربری برای تولید میکرولنزهای نوری است، که نشاندهنده عزم جدی سونی برای این تغییر استراتژیک است.
