در یک پرونده قضایی اخیر، سونی ادعا کرده که مصرف‌کنندگان منطقی نباید باور کنند که مالک بازی‌های دیجیتالی خریداری شده در پلی‌استیشن استور هستند، بلکه تنها مجوز استفاده محدود دارند. در مقابل، ویکی حقوق مصرف‌کننده فهرستی از حداقل ۴۴ مورد مستند و صدها مثال دیگر را جمع‌آوری کرده که در آن‌ها خود سونی به صراحت از واژگان “مالکیت” برای توصیف بازی‌های دیجیتال استفاده کرده است. این پرونده بیشتر به شفافیت برای مصرف‌کننده و نحوه ارائه محصول مربوط می‌شود تا مالکیت معنوی اصلی.

این موضوع با اعلام سونی مبنی بر توقف تولید دیسک‌های بازی از سال ۲۰۲۸ و حرکت کامل به سمت فروش دیجیتال، اهمیت بیشتری یافته است. خشم گیمرها نه تنها به دلیل پایان دیسک‌ها، بلکه به خاطر درک این واقعیت است که خریدهای دیجیتالی آن‌ها در هر زمان قابل سلب شدن هستند. این پرونده می‌تواند به داوری خصوصی کشیده شود یا در دادگاه علنی کالیفرنیا سابقه قانونی مهمی ایجاد کند، که برای شفافیت حقوق مصرف‌کننده حیاتی است.