کلیف هو، رئیس انجمن صنعت نیمه‌هادی تایوان (TSIA) و معاون ارشد و مدیر عملیات مشترک شرکت تولید نیمه‌هادی تایوان (TSMC)، در یک جلسه پرسش و پاسخ اظهار داشت که TSMC ذخایر کافی از خاک‌های کمیاب را از منابع خود در اختیار دارد و نگران تأثیر مستقیم کوتاه‌مدت هرگونه کنترل صادرات خاک‌های کمیاب از سوی چین نیست. Digitimes گزارش می‌دهد که TSIA وضعیت را زیر نظر داشته و انتظار تأثیر قابل توجهی را در دو سال آینده ندارد. با این حال، مشکل اصلی در گذار به تأمین‌کنندگان از استرالیا و سایر مناطق است، در صورتی که چین صادرات خاک‌های کمیاب را به طور کامل متوقف کند، که به گفته او زمان‌بر خواهد بود.

برخلاف نامشان، مواد خاکی کمیاب اصلاً کمیاب نیستند، حداقل از نظر زمین‌شناسی. با این حال، زیرساخت‌های محدود مورد نیاز برای استخراج و پالایش آن‌هاست که دستیابی به آن‌ها را بسیار دشوار می‌کند، به طوری که چین بیش از ۸۵ درصد ظرفیت فرآوری جهانی را در اختیار دارد. این کشور از این مزیت در مذاکرات تجاری جهانی استفاده کرده است، به طوری که پکن در سال ۲۰۲۴ اعلام کرد که تمام منابع خاک‌های کمیاب آن اکنون دولتی هستند. سپس در آوریل ۲۰۲۵، زمانی که رئیس‌جمهور دونالد ترامپ تعرفه‌های گسترده خود را بر تمام واردات به ایالات متحده اعلام کرد، صادرات برخی از خاک‌های کمیاب را ممنوع کرد. این ممنوعیت صادرات در ماه جولای در ازای حذف مجوزهای صادرات نرم‌افزار EDA توسط کاخ سفید لغو شد، اما در ماه اکتبر با پیامدهای بسیار بیشتری دوباره اعمال شد.

تمام این بی‌ثباتی صنعت نیمه‌هادی را به شدت تحت تأثیر قرار داد، به ویژه از آنجایی که بر تراشه‌های ۱۴ نانومتری و کوچک‌تر یا آن‌هایی که بیش از ۲۵۶ لایه دارند، تأثیر می‌گذارد. منابع دیگری از مواد معدنی خاکی کمیاب وجود دارد، اما آن‌ها از نظر تولید به شدت از چین عقب هستند. استرالیا، یکی از دومین تولیدکنندگان بزرگ مواد خام خاکی کمیاب، به دنبال استخراج بیشتر آن از ضایعات معدنی خود است. کانادا نیز در حال برنامه‌ریزی برای گسترش صنعت معدن خود برای شامل کردن این عناصر حیاتی است، در حالی که ایالات متحده در حال بررسی سرمایه‌گذاری ۲ میلیارد دلاری برای تقویت زنجیره تأمین خاک‌های کمیاب است.

در مورد فرآوری و پالایش، مالزی بزرگترین تأسیسات پالایش غیرچینی را در کارخانه مواد پیشرفته لیناس (Lynas Advanced Materials Plant) که متعلق به شرکت استرالیایی Lynas Rare Earths Ltd. است، میزبانی می‌کند. ضمناً، چین نیز با کوالالامپور در حال مذاکره بوده و به آن کمک‌هایی برای توسعه پیشنهاد کرده است تا بتواند از ذخایر خاک‌های کمیاب خود بهره‌برداری کند، که برخی تخمین‌ها ارزش آن‌ها را حدود ۱۷۵ میلیارد دلار می‌دانند.

به گفته هو، TSMC ذخایر خاک‌های کمیاب یک تا دو ساله را در اختیار دارد که به آن اجازه می‌دهد حتی اگر چین شیرهای تأمین را ببندد، به فعالیت خود ادامه دهد. نگرانی اصلی آن در حال حاضر این است که برای شرکت زمان‌بر خواهد بود تا در میان‌مدت و بلندمدت از منابع چینی فاصله بگیرد، و انتظار می‌رود این تغییر «زمان‌بر» باشد. اما سوال بزرگ‌تری که مطرح می‌شود این است که آیا در صورت تصمیم پکن برای قطع دسترسی جهان به ذخایر غنی خاک‌های کمیاب خود، عرضه کافی برای شرکت و کل صنعت برای تغییر مسیر وجود خواهد داشت یا خیر.