USD.AI یک پروتکل جدید مالی غیرمتمرکز (DeFi) است که سرمایه‌گذاران رمزارز را به پردازنده‌های گرافیکی هوش مصنوعی واقعی انویدیا متصل می‌کند. این پردازنده‌ها با اجاره دادن قدرت محاسباتی به توسعه‌دهندگان هوش مصنوعی درآمدزایی می‌کنند. به گزارش CoinDesk، بسیاری از استیبل‌کوین‌های دیفای با درآمدهای خزانه‌داری پشتیبانی می‌شوند، در حالی که بسیاری از بازیگران کوچک‌تر هوش مصنوعی برای تامین سرمایه جهت خرید پردازنده‌های گرافیکی برای محاسبات با مشکل مواجه هستند. USD.AI قصد دارد با اجازه دادن به دارندگان استیبل‌کوین برای وام دادن دارایی‌های خود به پروتکل، این دو بازار را به هم متصل کند. پروتکل سپس از این دارایی‌ها برای خرید پردازنده‌های گرافیکی هوش مصنوعی استفاده می‌کند. این پردازنده‌ها سپس به توسعه‌دهندگان هوش مصنوعی اجاره داده می‌شوند و درآمدهای حاصل از این اجاره‌ها برای پرداخت بدهی و تامین بازدهی برای وام‌دهندگان اصلی استفاده می‌شود.

این مدل بازدهی بسیار بالاتری نسبت به نرخ‌های خزانه‌داری به سرمایه‌گذاران ارائه می‌دهد، در حالی که دسترسی آسان‌تری به پردازنده‌های گرافیکی هوش مصنوعی برای استارتاپ‌ها فراهم می‌کند. اگرچه این به معنای ریسک بالاتر برای کسانی است که استیبل‌کوین خود را در پروتکل سرمایه‌گذاری می‌کنند، USD.AI اقداماتی را برای کاهش نوسانات انجام می‌دهد. این پروتکل از یک ساختار سه لایه برای حفظ امنیت استفاده می‌کند: CALIBER، FiLO و QEV. اولین مکانیزم، هر پردازنده گرافیکی خاص را به عنوان یک NFT توکنیزه می‌کند. این پردازنده‌های گرافیکی در یک مرکز داده بیمه‌شده نصب و به صورت قانونی مستند می‌شوند و ادعاهای قابل اجرا و نگهداری فیزیکی دارایی را تضمین می‌کنند. سپس وام‌ها در برابر NFT برای تامین مالی تجهیزات صادر می‌شوند و توکن را به وثیقه تبدیل می‌کنند.

مکانیزم بعدی، FiLo، توسط متصدیان ریسک مدیریت می‌شود که وام‌ها را با سرمایه خود تضمین می‌کنند. اینها سرمایه زیان اولیه نامیده می‌شوند و هرگونه زیان را در صورت نکول وام‌گیرنده پردازنده گرافیکی پوشش می‌دهند و به عنوان یک بافر برای وام‌دهندگان عمل می‌کنند. این متصدیان همچنین قدرت انتخاب وام‌گیرندگان پردازنده‌های گرافیکی را خواهند داشت، بنابراین هیچ مرجع واحدی وجود ندارد که بتواند وام‌گیرندگان را انتخاب کند. اما از آنجایی که متصدیان تنها زمانی درآمد کسب می‌کنند که وام بازپرداخت شود، این امر به همسویی نزدیک ارزش‌های آنها با پروتکل و وام‌دهنده کمک می‌کند.

در نهایت، QEV وجود دارد که مخفف Queue Extractable Value (ارزش قابل استخراج از صف) است. همانطور که از نامش پیداست، این یک صف برای زمانی است که وام‌دهندگان می‌خواهند ارزش را از سرمایه‌گذاری‌های خود استخراج کنند (یعنی سرمایه را از پروتکل برداشت کنند). به جای اینکه به کاربران اجازه داده شود همه چیز را یکباره برداشت کنند، آنها باید طبق سیستم در صف قرار گیرند و هر کدام به مرور زمان از پرداخت‌های وام، بازپرداخت دریافت کنند. کسانی که خروج سریع‌تری می‌خواهند باید حق بیمه‌ای بپردازند تا سرمایه‌گذاری‌های خود را زودتر پس بگیرند، که این مبلغ برای جبران خسارت کسانی که در صف منتظر هستند و همچنین کمک به تضمین نقدینگی برای پروتکل استفاده می‌شود.

CoinDesk گزارش می‌دهد که بازده فعلی برای sUSDai سهام‌گذاری شده بین ۱۳ تا ۱۷ درصد متغیر است که بسیار بالاتر از میانگین بازده اوراق قرضه ۱۰ ساله خزانه‌داری ایالات متحده است. علاوه بر این، این بازده از بازپرداخت‌های اپراتورهای پردازنده گرافیکی حاصل می‌شود، نه از انتشار یا حلقه‌های اهرمی، که بازدهی آن را واقعی و ملموس و از نهادهایی که خدمات هوش مصنوعی ارائه می‌دهند، تامین می‌کند.

این پروتکل جدید به سرمایه‌گذاران ارزهای دیجیتال فرصت می‌دهد تا وارد موج هوش مصنوعی شوند و در عین حال بازدهی نسبتاً خوبی کسب کنند. با این حال، آنها را در معرض خطرات حباب هوش مصنوعی نیز قرار می‌دهد. بسیاری از شرکت‌ها، افراد و موسسات میلیاردها دلار در سخت‌افزار و نرم‌افزار هوش مصنوعی سرمایه‌گذاری می‌کنند، اما بازار و درآمد هنوز برای حمایت از چنین هزینه‌های عظیمی آماده نیستند. کارشناسان می‌گویند ما هنوز به مرحله ترکیدن حباب هوش مصنوعی نرسیده‌ایم، اما اگر و زمانی که این اتفاق بیفتد، احتمالاً تریلیون‌ها دلار از بازار یک شبه محو خواهد شد و تقریباً همه چیز، از جمله USD.AI را تحت تاثیر قرار خواهد داد.