خط تولید کارت‌های گرافیک دسکتاپ GeForce RTX 50-series برای بیش از یک سال بدون تغییر باقی مانده است (از زمان معرفی RTX 5050)، و هیچ یک از گفتگوهایی که در نمایشگاه‌های تجاری بزرگ داشته‌ایم، نشان نمی‌دهد که به‌روزرسانی میان‌دوره‌ای Super به این زودی‌ها اتفاق بیفتد. اما هنوز نشانه‌هایی وجود دارد که چنین به‌روزرسانی ممکن است در مقطعی رخ دهد، و جدیدترین نشانه از Seasonic می‌آید، که یک RTX 5080 Super، یک RTX 5070 Ti Super و یک RTX 5070 Super را در ماشین حساب توان PSU خود فهرست کرده است.

می‌توانید از طریق این ماشین حساب، یک سیستم فرضی با این محصولات معرفی‌نشده را مونتاژ کنید.

برای مفید بودن، این ماشین حساب همچنین اعداد توان برد را برای این کارت‌های هنوز منتشر نشده ارائه می‌دهد، و این به ما اطلاعات جالبی دیگری می‌دهد. با توجه به اینکه هیچ مشخصات رسمی برای این پردازنده‌های گرافیکی وجود ندارد، نمی‌توان گفت که آیا این ارقام دقیق هستند یا خیر. اما به ما اجازه می‌دهد تا کمی در مورد اینکه چگونه ممکن است با محصولات موجود مقایسه شوند، گمانه‌زنی کنیم.

*همانطور که در ماشین حساب PSU سیزونیک فهرست شده است. توسط انویدیا تایید نشده است.

سیزونیک در ماشین حساب خود، توان برد این RTX 5080 Super فرضی را 415 وات اعلام کرده است، که 15% بیشتر از توان 360 واتی RTX 5080 موجود است. این منطقی است، زیرا پردازنده گرافیکی GB203 در RTX 5080 از قبل کاملاً فعال است، بنابراین هر نسخه Super از آن کارت باید برای دستیابی به هرگونه مزیت عملکرد پایه، به محدودیت‌های توان بالاتر و سرعت کلاک تهاجمی‌تر متکی باشد.

این رقم همچنین می‌تواند تا حدی مصرف توان کمی بالاتر ناشی از 8 گیگابایت حافظه GDDR7 بیشتر در چنین کارتی را توجیه کند. شایعات گذشته سری RTX 50 Super نشان داده‌اند که انویدیا ظرفیت VRAM این محصولات را با استفاده از ماژول‌های GDDR7 با چگالی بالاتر و ظرفیت 3 گیگابایت برای هر کدام، افزایش خواهد داد. مصرف توان GDDR7 به عنوان بخشی از تصویر کلی برد نسبتاً کم است، اما مقدار بیشتر آن همچنان اهمیت خواهد داشت.

اگر ارقام سیزونیک دقیق باشند، باید انتظار افزایش TGP با اندازه مشابهی را از RTX 5070 Ti Super نیز داشته باشیم، که توان 350 واتی آن 17% بیشتر از RTX 5070 Ti است. در همین حال، RTX 5070 Super تنها 10% افزایش TGP نسبت به RTX 5070، از 250 وات به 275 وات، دریافت می‌کند. هر دوی این کارت‌ها به پردازنده‌های گرافیکی متکی هستند که کمی از منابع کامل موجود خود کاسته شده‌اند، بنابراین ممکن است انویدیا عملکرد آن‌ها را از طریق تعادلی از فعال‌سازی Streaming Multiprocessors (SMs) بیشتر، علاوه بر افزایش کلاک‌ها از طریق محدوده‌های توان بالاتر، تقویت کند.

با این حال، مراقب باشید که بهبود عملکرد را مستقیماً از این درصدها استخراج نکنید. آزمایش‌های خود ما نشان داده است که هرگونه مزیت عملکرد واقعی از این افزایش محدودیت‌های توان، احتمالاً کمتر از آن چیزی خواهد بود که این ارقام نشان می‌دهند.

همانطور که بررسی ما از MSI RTX 5090 Lightning Z نشان داد، بزرگترین افزایش عملکرد ناشی از محدودیت‌های توان بالاتر، احتمالاً در بازی‌های با ردیابی پرتو (ray-traced) و ردیابی مسیر (path-traced) متمرکز خواهد بود، که شدت محاسباتی آن‌ها به طور قابل توجهی بالاتر از عناوین رستر خالص است و احتمال بیشتری دارد که پردازنده گرافیکی را به محدودیت‌های توان خود برساند.

در هر صورت، نباید انتظار داشته باشیم که این محصولات را به این زودی‌ها ببینیم. انویدیا در عوض بر بهره‌برداری بیشتر از سیلیکون‌های موجود Blackwell با بهبودهای نرم‌افزاری مانند ارتقاء مقیاس DLSS 4.5 و ضریب‌های Multi-Frame Generation تا 6X تمرکز کرده است.

این فناوری‌ها نرخ فریم خروجی و کیفیت تصویر بالاتری را با وضوح ورودی کمتر نسبت به فناوری‌های DLSS گذشته امکان‌پذیر می‌سازند، و افزایش همزمان عملکرد و کیفیت تصویر ناشی از این فناوری‌ها، قطعاً محصولات موجود Blackwell را جذاب‌تر از زمان عرضه آن‌ها کرده است.

اما با ادامه افزایش نرخ تازه‌سازی مانیتورها به لطف بهبودهای مداوم در پنل‌های OLED و LCD، و ظهور کانکتورهای HDMI 2.2 نسل بعدی در سال 2027، به‌روزرسانی سخت‌افزاری از نوعی که عملکرد پایه را افزایش دهد و احتمالاً پشتیبانی از آن استانداردها را پیاده‌سازی کند، در مقطعی عملی به نظر می‌رسد. با توجه به این بهبودهای عمدتاً مصرف‌کننده محور، اعلامیه‌ای در CES 2027 یا Computex 2027 ممکن است منطقی باشد. با این حال، مانند هر شایعه محصول آینده، تنها زمان حقیقت را آشکار خواهد کرد.