آنریل انجین ۵ معمولاً فشار زیادی به پردازنده وارد نمی‌کند، اما Gears of War E-Day این روایت را تغییر می‌دهد. اگر هنگام ورود به بازی، یک ابزار نظارتی را باز کنید، بلافاصله متوجه خواهید شد که پردازنده شما بین ۸۰ تا ۹۰ درصد درگیر است، که با اکثر عناوین دیگر UE5 تفاوت زیادی دارد. عجیب‌تر اینکه، مقیاس‌پذیری بین پردازنده‌ها کاملاً مشهود است. به عنوان مثال، Ryzen 7 9800X3D در رزولوشن ۱۰۸۰p با تنظیمات گرافیکی High، عملکردی ۴۲ درصد بالاتر از Ryzen 5 7600X ارائه داد.

ما بسیاری از بازی‌های UE5 را با مجموعه پردازنده‌های خود آزمایش کرده‌ایم تا آن‌ها را ارزیابی کنیم، نه تنها برای رتبه‌بندی بهترین پردازنده‌ها برای بازی، بلکه برای سلسله‌مراتب بنچمارک پردازنده در حال انجام ما. بیشتر آن‌ها به دلیل عدم مقیاس‌پذیری، نتوانستند انتظارات را برآورده کنند. ما سعی کردیم بازی‌هایی مانند Clair Obscur: Expedition 33، The Elder Scrolls IV: Oblivion Remastered و Halo: Campaign Evolved را به دلیل شیوع آنریل انجین ۵ در بازی‌های AAA مدرن، در نظر بگیریم، اما مقیاس‌پذیری پردازنده در آن‌ها اهمیتی نداشت.

البته استثنائاتی هم وجود دارد، به ویژه Marvel Rivals با میدان‌های نبرد شلوغ، تیم‌های بزرگ و محیط‌های تخریب‌پذیر، و The Blood of Dawnwalker که شهری بزرگ و کم‌جمعیت در مرکز نقشه دارد و اکثر پردازنده‌ها را به چالش می‌کشد. با این حال، حتی این بازی‌های UE5 نیز سطح مقیاس‌پذیری مشابهی با سایر بازی‌های مجموعه آزمایشی ما، مانند Starfield یا Baldur’s Gate 3، نشان نمی‌دهند.

Gears of War E-Day یک استثناست. این بازی نه تنها فشار زیادی به پردازنده وارد می‌کند و حتی Ryzen 7 9800X3D را در رزولوشن ۱۰۸۰p به حداکثر استفاده می‌رساند، بلکه مقیاس‌پذیری را در طیف وسیعی از تراشه‌ها نیز نشان می‌دهد. علاوه بر این، این موضوع حتی در تنظیمات Ultra بازی نیز صادق است (البته نه در تنظیمات Ludicrous که بعداً به آن خواهیم پرداخت). این بار سنگین پردازنده در ساعات اولیه بازی، بدون توجه به پیچیدگی صحنه یا تعاملات، ثابت بود.

بنچمارک پردازنده در Gears of War E-Day

ما Gears of War E-Day را روی همان سیستم‌های آزمایشی که برای بررسی پردازنده‌ها استفاده می‌کنیم، آزمایش کردیم، به جز درایور کارت گرافیک که برای این جلسه بنچمارک‌گیری تغییر دادیم (بازی بدون درایور Game Ready اجرا نمی‌شود). در غیر این صورت، همه چیز یکسان است، حتی تصاویر فریز شده سیستم عامل که در سیستم‌های آزمایشی AMD و Intel استفاده می‌کنیم.

طبق معمول، ما با RTX 5090 Founders Edition در رزولوشن ۱۰۸۰p آزمایش کردیم تا تفاوت‌های بین هر پردازنده را نشان دهیم. همچنین تعدادی از تراشه‌ها را در رزولوشن ۱۴۴۰p نیز اجرا کردیم تا ایده‌ای از نحوه مقیاس‌پذیری عملکرد در رزولوشن بالاتر به دست آوریم. رزولوشن 4K را حذف کردیم، زیرا تحلیل گرافیکی ما از بازی نشان داد که در آن رزولوشن بالا، کاملاً به کارت گرافیک وابسته است.

قبل از پرداختن به بنچمارک‌های مقیاس‌پذیری، عملکرد صحنه و عملکرد تنظیمات پیش‌فرض را در E-Day بررسی کردیم. این بازی شامل یک بنچمارک داخلی است که برای عناوین منتشر شده توسط مایکروسافت رایج است، بنابراین اولین قدم برای ارزیابی عملکرد، اطمینان از مطابقت بنچمارک با عملکرد واقعی در بازی است. این مطابقت کامل نیست، اما تفاوت زیادی هم ندارد.

همانطور که می‌بینید، ما با دو صحنه درون بازی خود، عملکرد کمی بالاتری نسبت به بنچمارک مشاهده کردیم، احتمالاً به دلیل زاویه دید گسترده دوربین بنچمارک که جزئیات بسیار بیشتری را نسبت به آنچه واقعاً روی صفحه می‌بینید، رندر می‌کند. ما برای آزمایش از یک صحنه درون بازی (صحنه ۲) استفاده کردیم، اما بنچمارک تقریب خوبی از آنچه واقعاً در بازی است، ارائه می‌دهد.

برای تنظیمات گرافیکی، ما از پیش‌تنظیم High استفاده کردیم. Gears of War E-Day شامل پنج پیش‌تنظیم است و ما چهار مورد برتر را آزمایش کردیم تا ببینیم مقیاس‌پذیری از کجا شروع و کجا متوقف می‌شود. دینامیک آن دوگانه است. اگر از پیش‌تنظیم Ludicrous استفاده می‌کنید، مقیاس‌پذیری بین پردازنده‌ها به شدت کاهش می‌یابد. ما با پیش‌تنظیم Ludicrous، تفاوت ۶.۸ درصدی بین 9800X3D و 9600X مشاهده کردیم. در پیش‌تنظیم Ultra، این تفاوت به تقریباً ۲۹ درصد افزایش یافت که در پیش‌تنظیم High بیشتر هم می‌شود.

ما در نهایت روی High توافق کردیم، زیرا این حداقل تنظیمات بصری برای تبدیل شدن به محدودیت پردازنده است. کاهش به Medium، عملکرد اضافی بسیار کمی به همراه دارد و مقیاس‌پذیری بین تراشه‌ها را کمی اغراق‌آمیز می‌کند. بنابراین، High یک سازش خوب است. این تنظیمات، مقیاس‌پذیری تقریباً حداکثری بین پردازنده‌ها را بدون اینکه یک مورد آزمایشی غیرمنطقی باشد، نشان می‌دهد.

جای تعجب نیست که Ryzen 7 9800X3D و Ryzen 7 7800X3D دو جایگاه برتر نمودار ما را به خود اختصاص داده‌اند. E-Day، مانند بسیاری از عناوین، توسط تراشه‌های X3D شتاب می‌گیرد. این موضوع را با Ryzen 7 5800X3D که در رده‌های پایین‌تر نمودار قرار دارد نیز می‌توانید مشاهده کنید. اما نکته جالب اینجاست که E-Day چگونه با تعداد هسته‌ها مقیاس‌پذیری دارد. Ryzen 5 7600X را به عنوان مثال در نظر بگیرید. ما به طور متوسط انتظار افزایش کمتر از ۵ درصدی با Ryzen 7 7700X را داریم، اما در E-Day، این افزایش نزدیک به ۹ درصد است.

در موارد دیگر، مدل‌های ۱۲ هسته‌ای Ryzen 9 معمولاً در بازی‌ها عملکردی پایین‌تر از همتایان ۸ هسته‌ای خود دارند. باز هم، 7900X و 7700X همگام هستند، در حالی که 9900X حدود ۳.۵ درصد جلوتر است. لازم به تاکید است که بر اساس داده‌های ما، Ryzen 9 9900X و 7900X کندتر از مدل‌های ۸ هسته‌ای خالص دو نسل اخیر AMD هستند. این واقعیت که آن‌ها در اینجا جلوتر هستند، اهمیت تعداد هسته‌ها را در این بازی نشان می‌دهد.

شاید بزرگترین گواه این موضوع از سوی اینتل باشد. نه تنها می‌بینیم که پردازنده‌های اصلی Raptor Lake و Arrow Lake اینتل، به جز پردازنده‌های X3D Zen 4 و Zen 5 AMD، از بقیه پیشی می‌گیرند، بلکه مقایسه‌های عجیبی بین Arrow Lake و Arrow Lake Refresh نیز مشاهده می‌کنیم. Core Ultra 5 250K Plus معمولاً در بازی‌ها به طور متوسط حدود ۵ درصد سریع‌تر از Core Ultra 7 265K است. در اینجا، وضعیت برعکس شده و Core Ultra 7 265K حدود ۲ درصد جلوتر است.

جالب است که تعداد هسته‌ها به عنوان یک عامل محرک عملکرد عمل می‌کند، که معمولاً در بازی‌ها پس از شش یا شاید هشت هسته اینطور نیست. اگرچه E-Day فراتر از این نقطه مقیاس‌پذیری دارد، اما همچنان در حدود ۱۵۰ فریم بر ثانیه به یک سقف می‌رسد.

ما چند آزمایش را در رزولوشن ۱۴۴۰p نیز انجام دادیم، فقط برای صرفه‌جویی در زمان از کل مجموعه صرف نظر کردیم. برای مقایسه‌های مقیاس‌پذیری، Core Ultra 7 270K Plus در رزولوشن ۱۴۴۰p حدود ۱۸ درصد سریع‌تر از Core i5-14400 است، اما در رزولوشن ۱۰۸۰p حدود ۳۶ درصد سریع‌تر است. علاوه بر این، این مقیاس‌پذیری ثابت نیست. با اجرای پردازنده‌ها در رزولوشن ۱۴۴۰p با مجموعه آزمایشی و تنظیمات ما، سقفی در حدود ۱۳۰ فریم بر ثانیه پیدا کردیم که در آن عملکرد به کارت گرافیک وابسته می‌شود. هر پردازنده‌ای که در رزولوشن ۱۰۸۰p بالاتر از این حد عمل می‌کرد، به ۱۳۰ فریم بر ثانیه نرمال شد، در حالی که پردازنده‌های پایین‌تر از این حد، عملکردی در رزولوشن ۱۴۴۰p با چند فریم اختلاف نسبت به عملکرد ۱۰۸۰p ارائه دادند.

هنگام مقایسه یک پردازنده ضعیف با یک پردازنده قوی، مقیاس‌پذیری واضحی در رزولوشن ۱۴۴۰p وجود دارد. با این حال، با پردازنده‌هایی در محدوده‌های محصول و خانواده‌های مشابه، بازی در رزولوشن بالاتر عمدتاً به عملکرد کارت گرافیک وابسته است.

با نگاهی به سایر جنبه‌های عملکرد، هیچ شگفتی وجود ندارد. مصرف برق مطابق با انتظارات ماست، با پرچمداران Zen 4 و Zen 5 AMD در کنار قدرتمندترین تراشه‌های Raptor Lake اینتل. و در زمینه بهره‌وری، Ryzen 7 9800X3D و 7800X3D به راحتی با تقریباً دو فریم بر وات مصرفی، برنده می‌شوند. دما نیز کنترل شده بود، حتی بالاترین تراشه در مجموعه آزمایشی ما به طور متوسط تنها ۶۵.۴ درجه سانتیگراد بود.

بررسی «حالت هسته کم» در Gears of War E-Day

در منوی «سیستم» تنظیمات E-Day، گزینه‌ای کنجکاوی‌برانگیز به نام Low Core Mode (حالت هسته کم) وجود دارد. توضیحات این تنظیم در بازی می‌گوید که می‌تواند عملکرد را در دستگاه‌های با تعداد هسته کم و دستگاه‌های دستی بهبود بخشد، که ارزش بررسی دقیق‌تر را دارد. این یک گزینه استاندارد UE5 نیست – همانطور که مشخص کردیم، این موتور به طور معمول فشار زیادی به پردازنده وارد نمی‌کند – و ما حداقل در اکثر عناوین AAA اخیر، تنظیمات مشابهی ندیده‌ایم.

ما هر تراشه را با فعال کردن این حالت، با استفاده از همان صحنه و تنظیمات آزمایشی، مجدداً آزمایش کردیم تا ببینیم چگونه بر عملکرد تأثیر می‌گذارد. این حالت به طور کلی عملکرد را در کل مجموعه ۲۵ پردازنده ما کاهش داد، حتی در پردازنده چهار هسته‌ای Core i3-14100. عملکرد ۱% پایین نیز بهبود نیافت. برای وضوح بیشتر، نتایج را در جدولی در ادامه آورده‌ایم تا بتوانید به راحتی تغییر عملکرد بین فعال و غیرفعال کردن Low Core Mode را مشاهده کنید.

با آزمایش همه چیز تا یک پردازنده چهار هسته‌ای خالص – حداقل سیستم مورد نیاز E-Day پردازنده‌های شش هسته‌ای است – ما فرض کردیم که وضعیت مشخص شده و از رها کردن Low Core Mode برای بررسی‌های بیشتر توسط دیگران راضی بودیم. با این حال، یک بار دیگر با Core i3-14100 امتحان کردیم و دو هسته را در BIOS غیرفعال کردیم تا ببینیم بازی با یک تراشه دو هسته‌ای چگونه کار می‌کند.

این آزمایش اطلاعات زیادی در مورد آنچه در پشت صحنه این ویژگی می‌گذرد، فاش کرد. در بالا، می‌توانید یک اسکرین‌شات را مشاهده کنید که هنگام بوت شدن بازی با 14100 دو هسته‌ای گرفته‌ایم. سیستم استریم بافت‌ها کاملاً از کار می‌افتد. ما منتظر لحظه مناسبی برای گرفتن این اسکرین‌شات نماندیم؛ دارایی‌های با وضوح پایین و نیمه‌بارگذاری شده در تمام طول اجرا باقی ماندند.

علاوه بر این، هر زمان که بازی را برای تنظیمات یا بارگذاری مجدد چک‌پوینت متوقف می‌کردیم، بازی تا ۳۰ ثانیه قبل از ظاهر شدن منو، فریز می‌شد و از کار می‌افتاد. فعال کردن Low Core Mode هم مشکل استریم دارایی‌ها و هم فریز شدن بازی را حل کرد و همچنین عملکرد را ۳۰ درصد بهبود بخشید. این چشمگیر است، اما به خاطر داشته باشید که رفتن از چهار هسته به دو هسته در 14100 منجر به کاهش ۵۹ درصدی عملکرد شد و از میانگین ۸۹ فریم بر ثانیه به تنها ۳۶ فریم بر ثانیه رسید.

به نظر می‌رسد E-Day با Low Core Mode سیستم استریم را تغییر می‌دهد. این موضوع بسیاری از مسائل را توضیح می‌دهد، به ویژه تقاضای سنگین و تمام هسته‌ای هنگام اجرای عادی بازی و مشکل شدید استریم که در دو هسته مشاهده کردیم. E-Day از نوعی سیستم استریم دارایی استفاده می‌کند، همانطور که اکثر بازی‌های مدرن انجام می‌دهند، و به نظر می‌رسد این دارایی‌ها بسیار پرهزینه هستند. پس از یک نقطه خاص، استریم به سادگی از کار می‌افتد زیرا پردازنده با کار بیش از حد بارگذاری می‌شود.

اگرچه ما بهبود عملکردی در چهار هسته مشاهده نکردیم، اما به خاطر داشته باشید که ما با جدیدترین پردازنده چهار هسته‌ای واقعی در بازار آزمایش می‌کنیم. 14100 یکی از بهترین پردازنده‌های اقتصادی است، اما هنوز جدید است. حداقل سیستم مورد نیاز، یک تراشه شش هسته‌ای قدیمی‌تر را می‌طلبد. در مجموع، ممکن است با پردازنده‌های چهار هسته‌ای قدیمی‌تر با مشکلاتی مواجه شوید که استفاده از Low Core Mode را ضروری می‌کند، اما این موقعیت‌ها نادر هستند. با فرض اینکه یک پردازنده نسبتاً جدید، یا یک پردازنده با حداقل شش هسته، و در حالت ایده‌آل هر دو را دارید، Low Core Mode عملکرد شما را کاهش خواهد داد.

با این حال، ما تراشه‌های موبایل و همچنین دستگاه‌های دستی که این تراشه‌ها در آن‌ها قرار دارند را آزمایش نکردیم. این حالت ممکن است کاربردهای عملی بیشتری در آنجا داشته باشد.

پیکربندی آزمایش

همانطور که ذکر شد، ما از همان پلتفرمی برای آزمایش Gears of War E-Day استفاده کردیم که برای بررسی پردازنده‌ها به کار می‌بریم و می‌توانید آن را در جدول زیر بیابید. تمام پیکربندی‌ها و نرم‌افزارها در همه سیستم‌های آزمایشی تکرار شده‌اند و پیکربندی‌های AMD و Intel هرگز با یکدیگر تداخل ندارند تا از هرگونه مشکل جلوگیری شود.

چندین جزئیات پیکربندی مهم وجود دارد که فراتر از کلیات یک تصویر فریز شده سیستم عامل، ارزش برجسته شدن دارند. ما Virtualization-Based Security (VBS) را برای همه پلتفرم‌ها غیرفعال می‌کنیم، ReBAR را فعال می‌کنیم و XMP/EXPO را فعال می‌کنیم. ما حافظه را آزمایش کرده‌ایم تا از پایداری با پلتفرم‌هایمان اطمینان حاصل کنیم.

ما همچنین هرگونه ویژگی اورکلاک خودکار ناپایدار یا فاقد گارانتی را غیرفعال می‌کنیم. به عنوان مثال، Precision Boost Overdrive AMD و پروفایل توان Extreme اینتل را غیرفعال می‌کنیم، زیرا هیچ یک تحت پوشش گارانتی نیستند. از سوی دیگر، Core Ultra 200S Boost اینتل تحت پوشش گارانتی است، بنابراین آن را روی تراشه‌های Arrow Lake که آزمایش کردیم، فعال کردیم. به همین ترتیب، 9600X و 9700X از AMD دارای حالت عملیاتی ۱۰۵ واتی با گارانتی هستند که ما از آن استفاده می‌کنیم، زیرا عملکرد بازی را کمی بهبود می‌بخشد.