سناتورها برنی سندرز و گرگ سزار «قانون ممنوعیت هوش مصنوعی فوق‌هوشمند» خود را اعلام کرده‌اند. این قانون که به دنبال توقف توسعه هوش مصنوعی پیشرفته است، مجازات‌های بسیار شدیدی را در نظر گرفته است. نهادها/توسعه‌دهندگانی که ممنوعیت‌ها و توقف‌های این لایحه را نقض کنند، ممکن است تا ۲۰ سال زندان محکوم شوند. این مجازات با حکم کسی که به جرم طراحی یک سلاح هسته‌ای سرکش مجرم شناخته شود، برابری می‌کند.

اخبار ناگهان پر از نگرانی‌های جدی درباره بیش از حد قدرتمند شدن هوش مصنوعی شده است. این فناوری حتی می‌تواند آینده بشریت را تهدید کند. علاوه بر این، ممکن است برای ناظران عادی تعجب‌آور باشد که رهبران صنعت هوش مصنوعی مانند سم آلتمن، داریو آمودی و ایلان ماسک ظاهراً با این موضوع موافق هستند. با وجود این تهدید در افق، سیاستمداران مشتاق هستند تا قوانینی را برای محافظت از شهروندانی که به آنها خدمت می‌کنند، معرفی کنند.

به گزارش USA Today، لایحه سندرز «افراطی‌ترین قانون مرتبط با هوش مصنوعی تا به امروز است.» این لایحه احتمالاً با مخالفت شدید در کنگره، به ویژه در میان دموکرات‌های حامی شرکت‌ها و جمهوری‌خواهان همسو با ترامپ، مواجه خواهد شد. با این حال، با توجه به اظهارات اخیر رهبران صنعت که ظاهراً با درخواست‌ها برای کاهش سرعت توسعه هوش مصنوعی و حمایت از نظارت/مقررات بیشتر هماهنگ است، ممکن است شاهد توافق سیاستمداران بر سر چیزی برای یک بار هم که شده باشیم.

بازگردیم به لایحه «ممنوعیت هوش مصنوعی فوق‌هوشمند و توقف موقت توسعه هوش مصنوعی پیشرفته» و متن خاص آن، اشاره می‌کنیم که توصیه شده است دولت یک آژانس فدرال جدید در سطح کابینه ایجاد کند «برای محافظت از مردم در برابر خطرات هوش مصنوعی، از جمله با اجرای ممنوعیت هوش مصنوعی فوق‌هوشمند.» علاوه بر تعیین مجازات‌های شدید در ایالات متحده، پیشنهاد شده است که از طریق توافقات بین‌المللی، هماهنگی متحدان و غیره، برای «ممنوعیت فوق‌هوشمندی در سراسر جهان» تلاش شود.

با سرعت کامل به جلو، یا ترمز بگیریم؟

هنوز هم بحث‌های جالب زیادی در هر دو سوی شکاف پیشرفت هوش مصنوعی وجود دارد. دشوار است که استدلال کنیم ایالات متحده نباید با حداکثر سرعت ممکن پیش برود، به عنوان مثال، به دلیل امنیت ملی. از سوی دیگر، نابودی کل بشریت از روی زمین با گشودن جعبه پاندورای هوش مصنوعی، نگرانی‌های ژئوپلیتیکی را به غرغرهای جزئی تبدیل می‌کند.

ما تئوری‌های دیگری را نیز دیده‌ایم که چرا بارون‌های هوش مصنوعی ناگهان طرفدار مقررات شده‌اند. برخی منتقدان می‌گویند که ممکن است آنها به بن‌بست رسیده باشند و نتوانند سرمایه‌گذاری‌های خصوصی را با مسیرهای معتبر برای سودآوری متعادل کنند. بنابراین، آنها اکنون می‌خواهند از یک مدل با بودجه تجاری به یک «پروژه منهتن دوم» با بودجه دولتی روی آورند، در حالی که هوش مصنوعی فوق‌العاده قدرتمند آنها توسط دولت محافظت می‌شود.