هند رسماً به Pax Silica پیوست، ابتکار عمل تحت رهبری ایالات متحده که بر تضمین زنجیره‌های تامین فناوری‌های پیشرفته از جمله نیمه‌هادی‌ها، زیرساخت‌های هوش مصنوعی، مواد معدنی حیاتی، تولید پیشرفته و زیرساخت‌های داده تمرکز دارد. این اعلامیه در یک رویداد ویژه در اجلاس AI Impact در دهلی نو منتشر شد، جایی که هند علاوه بر این، بیانیه مشترکی را در مورد مشارکت فرصت‌های هوش مصنوعی هند و ایالات متحده در حضور سفیر آمریکا سرجیو گور، معاون وزیر امور خارجه آمریکا در امور رشد اقتصادی و انرژی، جیکوب هلبرگ، و مدیر سیاست علم و فناوری کاخ سفید، مایکل کراتسیوس، امضا کرد.

Pax Silica به عنوان یک ابتکار جامع طراحی شده است که سیاست‌ها را در کل پشته فناوری هماهنگ می‌کند و همه چیز را از استخراج و پالایش عناصر خاکی کمیاب گرفته تا تولید تراشه و استقرار آنها در مدل‌های بنیادی هوش مصنوعی و مراکز داده را در بر می‌گیرد. هند اکنون دوازدهمین کشوری است که در کنار استرالیا، یونان، اسرائیل، ژاپن، قطر، هلند، سنگاپور، کره جنوبی، امارات متحده عربی، ایالات متحده و بریتانیا به Pax Silica می‌پیوندد.

پیوستن هند یک تغییر قابل توجه نسبت به دسامبر ۲۰۲۵ است، زمانی که این ابتکار برای اولین بار بدون حضور هند به عنوان عضو موسس رونمایی شد. در آن زمان، قابلیت‌های نسبتاً محدود هند در ساخت نیمه‌هادی، به ویژه در مقایسه با سایر کشورها، به عنوان یک محدودیت تلقی می‌شد.

آشوینی وایشناو، وزیر اتحادیه الکترونیک و فناوری اطلاعات هند، گفت که صنعت جهانی نیمه‌هادی به حدود یک میلیون متخصص ماهر نیاز خواهد داشت که فرصت بزرگی را برای هند فراهم می‌کند. وایشناو همچنین افزود که چندین کارخانه نیمه‌هادی در حال توسعه هستند و انتظار می‌رود اولین کارخانه تجاری به زودی تولید خود را آغاز کند.

Pax Silica به عنوان بستری برای همکاری بین کشورهای متحد طراحی شده است، اما تمرکز استراتژیک آن به طور گسترده کاهش وابستگی به چین تلقی می‌شود. با توجه به کنترل عمده پکن بر ظرفیت جهانی پردازش عناصر خاکی کمیاب، این کشور در بخش‌های مختلف تولید نیمه‌هادی‌های قدیمی که برای زنجیره تامین فناوری جهانی بسیار حیاتی هستند، غالب باقی مانده است.

در هسته خود، Pax Silica منعکس کننده استراتژی گسترده‌تر ایالات متحده برای حفظ برتری تکنولوژیکی در هوش مصنوعی و نیمه‌هادی‌های پیشرفته است. با گرد هم آوردن کنترل‌های صادراتی، یارانه‌ها و جریان‌های سرمایه در کشورهای شریک، این ابتکار با هدف هماهنگ کردن توسعه، تامین مالی و استقرار فناوری‌های پیشرفته است. به زبان ساده، این رویکرد ممکن است دسترسی چین به ابزارهای حیاتی ساخت تراشه و زیرساخت‌های آموزش هوش مصنوعی را محدود کند، در حالی که ظرفیت‌سازی را در اقتصادهای متحد تسریع می‌بخشد.