رشد هوش مصنوعی، نیاز مراکز داده به انرژی را به شدت افزایش داده و فشار زیادی بر شبکه‌های برق موجود وارد کرده است. برای دور زدن این مشکل و تسریع ساخت‌وساز، توسعه‌دهندگان به ساخت نیروگاه‌های تولید برق خصوصی، عمدتاً با توربین‌های گاز طبیعی، روی آورده‌اند. این رویکرد که “شبکه سایه” نامیده می‌شود، اگرچه فشار بر شبکه را کاهش می‌دهد، اما نگرانی‌های جدی زیست‌محیطی مانند انتشار کربن و آلودگی محلی را به همراه دارد. پروژه‌هایی مانند GW Ranch در تگزاس، به تنهایی به اندازه شهر شیکاگو برق مصرف می‌کنند.
با وجود مخالفت‌های عمومی، برخی ایالت‌ها ساخت مراکز داده خارج از شبکه را تسهیل کرده‌اند که این امر به دلیل عدم شفافیت، نارضایتی ساکنان محلی را در پی داشته است. این مراکز هزینه‌های غیرمستقیمی را نیز بر شرکت‌های برق محلی تحمیل می‌کنند، زیرا شرکت‌های هوش مصنوعی در خرید تجهیزات از شرکت‌های برق پیشی می‌گیرند. منتقدان همچنین به پایداری این طرح‌های گازی شک دارند، زیرا توربین‌های گازی نمی‌توانند شبانه‌روزی کار کنند و برخی از تجهیزات مورد استفاده نیز قدیمی هستند.

شرکت آنتروپیک متعهد شده است که ۱۰۰٪ هزینه‌های ارتقاء شبکه برق ناشی از مراکز داده هوش مصنوعی خود را پرداخت کرده و برای تولید منابع انرژی جدید سرمایه‌گذاری کند. این اقدام در پی افزایش شدید تقاضای برق توسط صنعت هوش مصنوعی است که منجر به افزایش قابل توجه قیمت برق در آمریکا و فشار بر زیرساخت‌ها شده است. این وضعیت توجه سیاستمداران آمریکایی را نیز جلب کرده و آن‌ها خواستار پرداخت هزینه‌های مصرف برق توسط شرکت‌های بزرگ فناوری شده‌اند.
مایکروسافت و OpenAI نیز تعهداتی مشابه برای کاهش فشار بر شبکه برق داده‌اند. ایالات متحده با چالش جدی کمبود برق برای مراکز داده هوش مصنوعی مواجه است. شرکت‌های بزرگ فناوری به دنبال راه‌حل‌های بلندمدت مانند راکتورهای ماژولار کوچک، ابررساناها و مراکز داده مداری (مانند طرح ایلان ماسک) هستند. آنتروپیک همچنین بر لزوم تغییرات سیستمی در فرآیندهای صدور مجوز و توسعه زیرساخت‌های انرژی توسط دولت تأکید می‌کند.