کمبود مداوم DRAM و دو برابر شدن (یا بیشتر) قیمت آن که در هفته‌های اخیر شاهد بوده‌ایم، مانعی جدی برای سازندگان احتمالی رایانه شخصی است و تهدید می‌کند که دستگاه‌های محاسباتی و الکترونیکی را حداقل برای چند سال گران‌تر کند. بر اساس پست‌های X توسط @juklanosreeve (جوکان)، تحلیلگران بازار مورگان استنلی معتقدند که حتی تولیدکنندگان و یکپارچه‌سازان بزرگ نیز متحمل ضرر خواهند شد و تا آنجا پیش رفته‌اند که رتبه‌بندی توصیه‌های موقعیت سهام برخی را کاهش داده‌اند.

برای مرجع، مورگان استنلی سه رتبه‌بندی برای پیش‌بینی عملکرد سهام دارد: OW (Overweight، یا خوب)، EW (Equal-weight، یا خنثی)، و UW (Under-weight). دل طبق گزارش‌ها از OW به UW سقوط سختی را تجربه کرد، در حالی که HP، Asustek و Pegatron از EW به OW ارتقا یافتند.

سایر OEMها مانند Acer و Compal از ابتدا UW بودند. مورگان استنلی اهداف قیمت سهام را برای اکثر شرکت‌های ذکر شده تقریباً 20 درصد بازنگری کرد. دلیل اینکه دل پیش‌بینی سخت‌تری نسبت به بقیه دریافت کرد این است که سرورهای زیادی می‌فروشد و سرورها معمولاً مقادیر عظیمی از RAM را مصرف می‌کنند.

در یک نمودار جداگانه، MS تخمین می‌زند که تنها حافظه برای یک سرور “رده بالا” 40 درصد از هزینه مواد آن (BOM، Bill of Materials) را تشکیل می‌دهد. یک سرور “عمومی” وضعیت چندان بهتری ندارد و 30 درصد است. رایانه‌های شخصی استاندارد و “هوش مصنوعی” (هر معنایی که امروز داشته باشد) به ترتیب 20 و 15 درصد را به خود اختصاص می‌دهند.

اگر تعجب می‌کنید که چرا اپل هنوز OW رتبه‌بندی شده است، جوکان می‌گوید که غول کوپرتینویی قبل از اینکه کمبود به طور کامل اثر کند، مقدار زیادی DRAM خریداری کرده بود و همچنین یک قرارداد بلندمدت با Kioxia برای بخش قابل توجهی از تولید خود دارد.

با توجه به اینکه اپل در گذشته چگونه با چنین بحران‌هایی برخورد کرده و شرکتی است که از قبل برنامه‌ریزی می‌کند، جوکان ممکن است حق داشته باشد. حدس زدن اینکه مک‌ها، آی‌پدها و آیفون‌ها ممکن است تنها افزایش قیمت کمی را تجربه کنند، اگر اصلاً افزایشی داشته باشند، و باید در حال حاضر به طور گسترده در دسترس باشند، دشوار نیست.

به نظر می‌رسد مورگان استنلی معتقد است که OEMها/ODMها بخشی از هزینه DRAM را متحمل خواهند شد و حاشیه سود خود را کاهش می‌دهند، به جای اینکه تمام آن را به مشتریان منتقل کنند. این احتمالاً به خوبی نشان می‌دهد که بحران واقعاً چقدر جدی است.